Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Akıllı zır çıkıyor
Her yerde hır çıkıyor
Sesleri gür çıkıyor
Bama dönmüş bazısı

Bayılanlar ayanlar

Dünya yalan,
Yaşar çalan
Darda kalan
Masumlardır

Susar alim

Süper star olur bir “intelektüel”
Tarihe yalanı kattığı zaman
Hiper star olur bir “homoseksüel”
Başka bir homo’ya çattığı zaman

Kirli çamaşırlar, sergileniyor

Şaşırdık!

Sahtekarlar yüzünden sapıttık saptırıldık
Kargadan mürşit tuttuk önümüzü şaşırdık
Sinsi desiselerle tağuta taptırıldık
Paraya odaklandık yönümüzü şaşırdık

Rüyam benim, hülyam benim cananım
Ölüm bile ayıramaz bizleri
Sevgin ile ateşinle yananım
Ölüm bile ayıramaz bizleri

ayda sensin güneşde sen günde sen

Geçerken ayakta merhaba demek
Hatır sormak ise, merhaba dostlar
Düşünmüş ya bu da ister çok emek
Kafa yormak ise merhaba dostlar

Nedir bu acele hey arkadaş hey

Bozuldu dengeli, düzenin çarkı
Yoktur ezilenle, ezenin farkı
Bilmemiz gereken bir gerçek var ki
Bunlar ahir zaman, alâmetleri

Kalmadı adalet, kalmadı insaf

Ağlayan gönlüme sus diyemem ki
O ne beni dinler ne susmak bilir!
Öyle bir yol tutmuş his diyemem ki
O ne beni dinler ne susmak bilir!

Efkara daldırıp yoruyor beni

Ömür vaha can emanet, mal Allahın kul Allah’ın
İlahi aşk gönülleri yakar gider rahmet olur
Mecnun Leyla’sını arar çöl Allah’ın yol Allah’ın
Göz pınarı seller gibi akar gider rahmet olur

Kimi mümin kimi kafir, kimi nankör kimi şakir

Nice zulümlerle iptila olduk
Aman Allah diyen kullar çoğaldı
Maddi ve manevi istilâ olduk
Milleti sömüren yollar çoğaldı

Davranışlar kaba akım değişti