Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kara duman çöktü başım üstüne
Çözümsüz dertlerin kurbanı oldum
Derdi olan bir şey sorar dostuna
Lüzümsüz fertlerin kurbanı oldum

Doğruyu söyledim dinlemediler

Kurban belli, düşman belli
Uyansana arkadaşım
Zayıf belli şişman belli
Uyansana arkadaşım

Bak önüne bak ardına

Rüyam benim, hülyam benim cananım
Ölüm bile ayıramaz bizleri
Sevgin ile ateşinle yananım
Ölüm bile ayıramaz bizleri

ayda sensin güneşde sen günde sen

Başımız dönüyor bu hızda bizim
Derme çatma oldu payımız gardaş
Şu dede, şu nine, bu kızda bizim
Zilli Fatma oldu bayımız gardaş...........Ozan Mikdatî

Huzurumuz kaçtı, yüzümüz gülmez

Deveye demişler sırtın eğridir
Güldü geçti dedi nerem doğrudur
İnsanlarda bozuk olan bağrıdır
Daha saymamıza gerek var mıdır?

Baştan koktuk leş olmuşuz et bozuk

Ölüm pusu kurmuş nerde bilinmez
Bari uyanık ol gafil avlanma!
Ebedi bir daha geri gelinmez
Bari uyanık ol gafil avlanma!

Arzular tükenmez, gönül yaşlanmaz

Alçaklardan dost edinme seni yanına çeker
Beş kuruşa satar seni ardına bile bakmaz!
Adam olmaz hiç didinme yarar görmezse eker
Çıkar yoksa atar seni, odundan adam çıkmaz!

Ne içerlen ne de gocun masayı devirerek

Bilgiçlik taslayıp, kafamı bozma
Ben nasıl her şeyi bilen olurum
Olmamışsa söyle, yuvarlak yazma
Bana bir harf öğret kölen olurum

Temelsiz, mesnetsiz bilgiyi sevmem

Boş diye diye

Akraba komşuyu en acı sözle
El gördük çözüldük boş diye diye
Bizden olmayana kapalı gözle
Bel verdik ezildik hoş diye diye

Geçerken ayakta merhaba demek
Hatır sormak ise, merhaba dostlar
Düşünmüş ya bu da ister çok emek
Kafa yormak ise merhaba dostlar

Nedir bu acele hey arkadaş hey