Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kötü insana kendi kötülüğü yediyor
Bütün kötülükleri kul kendine ediyor
Yüce Allah kitapta edenler bulur diyor
Yakmaya çalışanlar, kendi yanar uşağum

Kötülük işleyerek kendine verme zarar

Alıştım Aytenin, yazılarına
Yazdıkça daha çok seviniyorum
Teşviği “dopingtir” bazılarına
Estikçe Hazanı seviniyorum
Nazik bir şekilde beni kutluyor
Kalbimde ki şevki üçe katlıyor

.......Okuyan Mustafa EREN........

Yolculuk başladı büyük telaş var

Bilirmisin hasreti, tanır mısın özlemi?
Tanımayan, tatmayan nakıs olur izlemi!
Nasıl yazar bir şair, eğer yoksa gözlemi
Atmaya gerek yoktur gurbet canımı yakar…. Ozan Mikdatî

Allah’ım bir ruh verdi, birde can taşıyorum,

Hasta oldun abim gittin vatana
Ne haber var yazar mısın can dostum?
Kavuştun mu eşin dostun atana?
Ahbaplarla gezer misin can dostum? …..Y.Gürlek

Hasta isen kimse bakmaz yüzüne

Bir komşumuz vardı, fakir mi fakir
Herkesin gözünde hakir mi hakir
Halinden memnundu şakir mi şakir
Haline aldırmaz hep şükrederdi
Dünya geçicidir, fanidir derdi

Pasaport, kimliğim, cibiliyetim
Soruldukça Türk’üm dedim gururla!
Beş para etmezmiş kabiliyetim
Yerildikçe Türk’üm dedim gururla!

Baştan yanlış ettim ele hicretle

Bir nasıhat edeyim ilerde yanmayasın
Her yüzüne güleni dostumdur sanmayasın
Bukalemun mavi mi? şekline kanmayasın
İşi gücü hep boyar rengini arar bulur

Belki faydam dokunur sözümü alanlara

Hatırlayacaksın günün birinde
O zaman iş işten geçmiş olacak
Devran döner, her şey kalmaz yerinde
Elinden fırsatlar kaçmış olacak

Gül gibi, mis gibi kokan bu sevgi

Şu TV reklamları mideyi bulandırır
Evin içinde “sera” fideyi sulandırır
Bebek zekalı olan zadeyi dolandırır
Halkı ahmak mı sanır, bu reklamı verenler
Ahmağın ta kendisi, bunu böyle görenler