Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Sürekli her gece girer rüyama
Özlemle taşarım Karadeniz’im
Bedenim gurbette sürünür ama
Hep sende yaşarım Karadeniz’im……..İbrahim Yavuz

Okşijen deposu dağların senin

Mevlana ne demiş, onu bir düşün
Cesaret alırsın,düzelir işin
Allah var, O yeter, boştur telaşın
Selam ver mutlaka, cevap alırsın

Umutlu ol her an, kendine güven

Nefsine sahipsiz, olmuş insanlar
Haramın peşinde koşar dururlar
Ekmeği bu yolda bulmuş insanlar
Şeytana uyarlar coşar dururlar…………İbrahim Coşar

İnsanlar değil ki aynı kararda

Özledim diyorsun haberim yok ki
Arkadaş ben gaybı bilen değilim
Sana diyeceğim o kadar çok ki
Dertliyim bu ara gülen değilim......Mikdat Bal

Bilmem ki yarensiz nasıl olursun

..........................................Eğridere köyü-Çaykara

Birlik vardı dirlik vardı
Köyümüzde köyümüzde
Mertlik vardı erlik vardı

Adâleti arayan zulüme tabi olur
Dünyada kalan budur emanet zayi oldu
Bu devirde kahraman insan kasabı olur
Dünyada olan budur beslenen ayı oldu

Yönetici kadrolar çağımızın fıkrası

Çarkı devran insan ile harbeder
Un olmadan bitmez insanın derdi
Çilelere dayanmayan sabreder
Gün dolmadan bitmez insanın derdi

Her can ecel şerbetini içecek

Gurbeti sorana cevap verilmez
Hasreti sinede yaşıyoruz biz
Gurbetin sırrına böyle erilmez
Gam kasavet keder taşıyoruz biz

Gurbet bir cehennem, sakın varmayın

Kalem attım bulan bulsun
Tükenmiştir alan alsın
Hoşça kalın kalan kalsın
Hakkınızı helâl edin

Sözüm bitti işim bitti

„Fransız memleketinde peçe ile gezilmez“
Demişti ermeniler, bunlar neden yazılmaz

Sarkıntılık etmişler hamamdan çıkanlara
Dünyasını yıkmışlar dehşetle bakanlara