Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Dünyada yaşayan her fani gibi
Hakkın rahmetine koştu Reyhanî
Halkın dili olmuş irfanı gibi

Vicdan aynasında kendime baktım
Bu ben miyim diye sordum o kadar!
İlk sefer tarafsız bir gözlük taktım
Gerçek içyüzümü gördüm o kadar!

Kendimi kandırdım özelsin diye

Yazayım bir kaç kelam bu gün keyfim yerinde
Kalemi ele aldım sabahın seherinde
Şöyle karşıma geçin bir hizaya girin de
Derdiniz nedir diye ifadeniz alınsın

Atışma karşılıklı ozanlar bakışmalı

Vahşetin her türü mübah sayılır
Saldıran terörist saldırtan batı!
Okullar vurulur cana kıyılır
Çıldıran terörist saldırtan batı!

Bomba yağdırıyor lahza geçmeden

Gurbete çıkalı kaldık arada
Unutmadık asla özümüzü biz
Dışlandık burada, hem de orada
Yılmadık kesmedik hızımızı biz

Vatandaşa sahip çıksınlar diye

Gurbet çekilmiyor artık durulmaz
Bırakıp buradan göçmek isterim
Çıkmaz bir sokakta adres sorulmaz
Başka bir caddeye geçmek isterim

Hazırlanıp yola girme zamanı

Günes döner, Dünya döner, felekte
Zerre döner, küre döner, melekte
Hakkı anar hepsi ayrı dilekte
Dile artık, bundan gayri bekleme!

Nankörlükten etmemişsen şükrünü

En büyük nimet sudur hava olmazsa olmaz
Su dünyanın göz yaşı, sürekli ağlayandır
Gidip gezip dolaşır hava olmazsa gelmez
Dağlardan aşa aşa sel olup çığlayandır

Hayat onda başladı onunla devam eder

Ey benum canumun içi
Yüzümun aki,
Başumun taci,
Evumun direği
Kalbumun zembereği,
Gözlerumun ışıği,

Askerliğim bitmişti, ver elini Çaykara
Yollarımı gözleyen yoktu inanır mısın?
Şimdi ben ne ederim, düşündüm kara kara
Çünkü beni özleyen çoktu inanır mısın?

Ne anne var ne baba, bu ne biçim köy dedim