Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hasrette bir uzman oldum
Biliyorum biliyorum
Çünkü her gün saçlarımı
Yoluyorum, yoluyorum

Bilmeyenler sitem eder

Gurbetteyim burada, ne var ne yok orada
Yaşarım bu arada, neşe ile hüzünü

Hep arayıp izlerim, gerçek benim sözlerim
Ne kadar da özlerim, yaylaların düzünü

Derdimi paylaştığım her gül solar elimde
Artık yolamıyorum, solan güller neyime
Bir vefasızın ismi, dolanıyor dilimde
Boşa dolamıyorum, yalan diller neyime

Bülbüle gıpta edip, gül derim gül kokarım

İdi, idi, değil idi
Dedi, dedi, demediydi
At’a et’i, it’e ot’u
Atta et’i yemediydi
Biri attı, biri itti
Bir bakın it ne ettiydi

Ayrılmak kolay değil hele veda eylemek
Sevenin sevdiğine zordur hoşçakal demek
Sevenlerin diline yakışır mı söylemek
Sevenin sevdiğine hordur hoşçakal demek

Her şey birden bitmez ki yaşarken sizli bizli

Serden geçtim korkmuyorum bir zerre
Bana korkak diyenlere şaşarım
Ölüp ölüp dirilsem de bin kere
Her seferde şehadede koşarım

Bir dünya ki her yaşayan ölmez mi?

Nere gitsem ardım sıra gelirsin
Bezdim yeter, bırak benim yakamı
Bu gidişle canımı da alırsın
Sezdim yeter, bırak benim yakamı

Dost sanmıştım bana düşman yetersin

Sılada bayram var gurbette bayram
Gönlümde ki bayram nerede kaldı?
Bu gün bayram dostlar, elbette bayram
Ah bizim bayramlar geride kaldı!

Bir tutam çiçeği alıp gideriz

Bu gün hava eyidur
Ota mi gideceksun
Uşakları da kaldur
Söyle ne edeceksun..........Temel

Şimdi uşaklar gelur

Bittum koşamayurum
Öldüm yaşamayurum
Seni aşamayurum
Nedur bunun çaresi........Temel

Eti yenmez her kuşun