Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

En büyük nimet sudur hava olmazsa olmaz
Su dünyanın göz yaşı, sürekli ağlayandır
Gidip gezip dolaşır hava olmazsa gelmez
Dağlardan aşa aşa sel olup çığlayandır

Hayat onda başladı onunla devam eder

Ey benum canumun içi
Yüzümun aki,
Başumun taci,
Evumun direği
Kalbumun zembereği,
Gözlerumun ışıği,

Askerliğim bitmişti, ver elini Çaykara
Yollarımı gözleyen yoktu inanır mısın?
Şimdi ben ne ederim, düşündüm kara kara
Çünkü beni özleyen çoktu inanır mısın?

Ne anne var ne baba, bu ne biçim köy dedim

Mevlana ne demiş, onu bir düşün
Cesaret alırsın,düzelir işin
Allah var, O yeter, boştur telaşın
Selam ver mutlaka, cevap alırsın

Umutlu ol her an, kendine güven

Yanlış yordular krizi
Ne fiş kaldı ne prizi
Yok bu işin sürprizi
Boğulacak 'baraj'da

Halk ekmek savaşında

..........................................Eğridere köyü-Çaykara

Birlik vardı dirlik vardı
Köyümüzde köyümüzde
Mertlik vardı erlik vardı

İdi, idi, değil idi
Dedi, dedi, demediydi
At’a et’i, it’e ot’u
Atta et’i yemediydi
Biri attı, biri itti
Bir bakın it ne ettiydi

Ayrılmak kolay değil hele veda eylemek
Sevenin sevdiğine zordur hoşçakal demek
Sevenlerin diline yakışır mı söylemek
Sevenin sevdiğine hordur hoşçakal demek

Her şey birden bitmez ki yaşarken sizli bizli

Nere gitsem ardım sıra gelirsin
Bezdim yeter, bırak benim yakamı
Bu gidişle canımı da alırsın
Sezdim yeter, bırak benim yakamı

Dost sanmıştım bana düşman yetersin

Sılada bayram var gurbette bayram
Gönlümde ki bayram nerede kaldı?
Bu gün bayram dostlar, elbette bayram
Ah bizim bayramlar geride kaldı!

Bir tutam çiçeği alıp gideriz