Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Derdimi paylaştığım her gül solar elimde
Artık yolamıyorum, solan güller neyime
Bir vefasızın ismi, dolanıyor dilimde
Boşa dolamıyorum, yalan diller neyime

Bülbüle gıpta edip, gül derim gül kokarım

İdi, idi, değil idi
Dedi, dedi, demediydi
At’a et’i, it’e ot’u
Atta et’i yemediydi
Biri attı, biri itti
Bir bakın it ne ettiydi

Ayrılmak kolay değil hele veda eylemek
Sevenin sevdiğine zordur hoşçakal demek
Sevenlerin diline yakışır mı söylemek
Sevenin sevdiğine hordur hoşçakal demek

Her şey birden bitmez ki yaşarken sizli bizli

Kendi taşhanam da taş kırıyordum
İçine uğradı şaşının biri
İçimden ateşler fışkırıyordum
O bana laf attı hem iri iri

Yanlış bu kırışın, yanlış duruşun,

..........................................Eğridere köyü-Çaykara

Birlik vardı dirlik vardı
Köyümüzde köyümüzde
Mertlik vardı erlik vardı

Yanlış yordular krizi
Ne fiş kaldı ne prizi
Yok bu işin sürprizi
Boğulacak 'baraj'da

Halk ekmek savaşında

Aç kaldılar vah zavallı sülükler
Yalanları görüp tanı, olmaz mı?
Birleşelim diyor özden bölükler
Olanları görüp tanı, olmaz mı? .....Mikdatî

Her aç kalan fırınları yıkıyor

Yanına yardımcı aldığın halde
Gene de hafifsin görmüyor musun?
Ortada zavallı kaldığın halde
Bunun hikmetini sormuyor musun?

Partiler devletten yardım alıyor

Uykunu bölüp de gece yarısı
Kalkıp da etrafa baktığın var mı?
Bir ilaç alıp da başın ağrısı
Geçmeyip de öyle çektiğin var mı¬? .....M.Bal

İlaçla geçmez ki gurbet ağrısı

Nefsine sahipsiz, olmuş insanlar
Haramın peşinde koşar dururlar
Ekmeği bu yolda bulmuş insanlar
Şeytana uyarlar coşar dururlar…………İbrahim Coşar

İnsanlar değil ki aynı kararda