Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Meclisin önüne kapağı atıp
Orada fuzuli duran beyler var
Gelenin gidenin yoluna yatıp
Her makama rahat varan beyler var

Kimdir bu belli mi orda işi ne

Serden geçtim korkmuyorum bir zerre
Bana korkak diyenlere şaşarım
Ölüp ölüp dirilsem de bin kere
Her seferde şehadede koşarım

Bir dünya ki her yaşayan ölmez mi?

Kalem elde dile gelir kıvranır
Sahibine göre yazar, suç onda
Yazan hürdür dileğince davranır
Yazasıya ferman onda, güç onda

İlgi ile okunanlar bir yana

Mektubi aldum
Çok memnun oldum
Aleykum selam deduk
Ne oldi kız Fadime
Gene ne ettuk?
O ne bicim mektup yazayusun?

Bu gün hava eyidur
Ota mi gideceksun
Uşakları da kaldur
Söyle ne edeceksun..........Temel

Şimdi uşaklar gelur

Bittum koşamayurum
Öldüm yaşamayurum
Seni aşamayurum
Nedur bunun çaresi........Temel

Eti yenmez her kuşun

Yönelmeden kabeye
Tövbeye gel tövbeye
Nur dolsun harabeye
Tövbeye gel tövbeye

Sever tövbe edeni

Yanına yardımcı aldığın halde
Gene de hafifsin görmüyor musun?
Ortada zavallı kaldığın halde
Bunun hikmetini sormuyor musun?

Partiler devletten yardım alıyor

Kendi taşhanam da taş kırıyordum
İçine uğradı şaşının biri
İçimden ateşler fışkırıyordum
O bana laf attı hem iri iri

Yanlış bu kırışın, yanlış duruşun,

Aç kaldılar vah zavallı sülükler
Yalanları görüp tanı, olmaz mı?
Birleşelim diyor özden bölükler
Olanları görüp tanı, olmaz mı? .....Mikdatî

Her aç kalan fırınları yıkıyor