Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kaptırmaz yakasını
Yılmaz Karadeniz’li
Bindiği takasını
Delmez Karadeniz’li

Sevmez yurdu satanı

Yüreğimde hasret fırını yanar
Söndüremem anam Ah, zalim gurbet!
Gönlüm vatan deyip sılayı anar
Kandıramam anam Ah, zalim gurbet!

Genç yaşta terkettim ev ile barkı

Beldelerin birinde bir oduncu yaşarmış
Evin ihtiyacını sağlamaya koşarmış

Kestiği odunları satıp geçiniyordu
Ne gurur duyuyordu ne de acınıyordu

En büyük nimet sudur hava olmazsa olmaz
Su dünyanın göz yaşı, sürekli ağlayandır
Gidip gezip dolaşır hava olmazsa gelmez
Dağlardan aşa aşa sel olup çığlayandır

Hayat onda başladı onunla devam eder

Askerliğim bitmişti, ver elini Çaykara
Yollarımı gözleyen yoktu inanır mısın?
Şimdi ben ne ederim, düşündüm kara kara
Çünkü beni özleyen çoktu inanır mısın?

Ne anne var ne baba, bu ne biçim köy dedim

Ey benum canumun içi
Yüzümun aki,
Başumun taci,
Evumun direği
Kalbumun zembereği,
Gözlerumun ışıği,

Gurbetteyim burada, ne var ne yok orada
Yaşarım bu arada, neşe ile hüzünü

Hep arayıp izlerim, gerçek benim sözlerim
Ne kadar da özlerim, yaylaların düzünü

Gurbete çıkalı kaldık arada
Unutmadık asla özümüzü biz
Dışlandık burada, hem de orada
Yılmadık kesmedik hızımızı biz

Vatandaşa sahip çıksınlar diye

Gurbet çekilmiyor artık durulmaz
Bırakıp buradan göçmek isterim
Çıkmaz bir sokakta adres sorulmaz
Başka bir caddeye geçmek isterim

Hazırlanıp yola girme zamanı

Günes döner, Dünya döner, felekte
Zerre döner, küre döner, melekte
Hakkı anar hepsi ayrı dilekte
Dile artık, bundan gayri bekleme!

Nankörlükten etmemişsen şükrünü