Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bu aşkı mukaddes bilirsin diye
Unuttun sanarak yeremedim yâr
Gelmedin, beklerdim gelirsin diye
Ben buna bir anlam veremedim yâr

Sevgiden yoksuna sen ne dersen de
Onlara yabancı gelir muhabbet
Belki de severler her an versen de
Vermediğin zaman ölür muhabbet

O öyle bir duygu cana can katar

Sokaklar dolup taşar, halk, vatandaş, bakan da
Sağa sola koşulur fırsat bulur maganda
Alt üst olur her kural, her yer olur Uganda
Yapanlar kelli felli, nasıl gelişmektir bu?

Türkiyedir burası, sözde gelişmiş ülke

Neden çukur olsun hedef
Çıkıyoruz, çıkıyoruz
Kılıç çelik, kalem sedef
Şakıyoruz, şakıyoruz

Eğleşmeyiz hoyrat ile

Böyle mahzun kederli ağlayacak bir halde
Konuşmaya başladım sonu hayırlı olsun
Duygular darmadağın hem gönülde hem dilde
Dili bağlı değilim tonu hayırlı olsun

İslâmı anlatacak ilmim var, imkânım yok

Yaşatırım gönlümde memleket sevgisini
Çocukları çağırıp yapınca övgüsünü

Onlar beni dinlerken gözleri yaş doluyor
Tarihi anlatırken ruhum bir hoş oluyor

Gayya kuyusuna battıysak eğer
Oradan çıkmadan düzelemeyiz
Her türlü zilleti tattıysak eğer
Arkaya bakmadan düzelemeyiz

Şikayet ederiz evlat, torundan

Acı söz atom gibi gönülleri yaralar
Etrafa saçtığı lav gökyüzünü karalar
Nefse uyan gönlünü şeytanlara kiralar
En zayıf yerden girer, dolaşır mâniasız!

Dinine bağlı olan kin ve nefret beslemez

Ağyar’ı yâr eyleyen bir diyâr arıyorum

Ağyar’ı yâr eyleyen bir diyâr arıyorum
Yedi düveli gezdim bulamadım ne yazık!
Niyeti bozup dedim sılama varıyorum
Bin bir engeller çıktı gelemedim ne yazık!

Aşkını gönlünde cisimlendirip
Herkesle paylaşır, yazar makberî
“Mehlika” namıyla isimleştirip
Emsalsiz mısrlar dizer makberî

Tanımayan bilmez kılıcı keskin