Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gönlümde yeşermez hisler duygular
Sarar her yanımı dertler kaygılar
Uzar gecelerim biter uykular
Dünyanın peşine düştüğüm zaman

Çiçekler elimde kuruyuverir

Sokaklar dolup taşar, halk, vatandaş, bakan da
Sağa sola koşulur fırsat bulur maganda
Alt üst olur her kural, her yer olur Uganda
Yapanlar kelli felli, nasıl gelişmektir bu?

Türkiyedir burası, sözde gelişmiş ülke

İtham değil gerçektir
Yaşayan görecektir
Her şeyi verecektir
Vatanseverliğiniz!

Bizi kula kul etti

Neden çukur olsun hedef
Çıkıyoruz, çıkıyoruz
Kılıç çelik, kalem sedef
Şakıyoruz, şakıyoruz

Eğleşmeyiz hoyrat ile

Böyle mahzun kederli ağlayacak bir halde
Konuşmaya başladım sonu hayırlı olsun
Duygular darmadağın hem gönülde hem dilde
Dili bağlı değilim tonu hayırlı olsun

İslâmı anlatacak ilmim var, imkânım yok

Ağyar’ı yâr eyleyen bir diyâr arıyorum

Ağyar’ı yâr eyleyen bir diyâr arıyorum
Yedi düveli gezdim bulamadım ne yazık!
Niyeti bozup dedim sılama varıyorum
Bin bir engeller çıktı gelemedim ne yazık!

Aşkını gönlünde cisimlendirip
Herkesle paylaşır, yazar makberî
“Mehlika” namıyla isimleştirip
Emsalsiz mısrlar dizer makberî

Tanımayan bilmez kılıcı keskin

Ah gül yüzlü yârim peşinden koştum
Dikene takıldım kan revan oldum
Acıttın, tabibin peşine düştüm
Gördün mü ne ettin berhavan oldum

Gönlüm pare pare budur hakikat

Elli yıldır ses ettik ne yazık duymadılar
Almancı olup çıktık vatandaş saymadılar
Nesiller elden çıkmış bir türlü aymadılar
Mutlu değilim mutlu övünecek nem kaldı
Her şeyimi kaybettim dövünecek nem kaldı!

Acı söz atom gibi gönülleri yaralar
Etrafa saçtığı lav gökyüzünü karalar
Nefse uyan gönlünü şeytanlara kiralar
En zayıf yerden girer, dolaşır mâniasız!

Dinine bağlı olan kin ve nefret beslemez