Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Nedir senin sırrın anlat bileyim
Güzelliğin bil ki kafa döndürür
Sırrını bilipte sana geleyim
Gönlüme cemalin ateş kondurur

Allah vergisimi, boya mı bunlar

Büyük hayale daldı, yanlış bir kapı çaldı
Artık dikeni kaldı, yolunan gülden sonra

Bu ne hayal, ne düş’tü, yandı yandı tutuştu
Çoktan kümeye düştü, yediği golden sonra

Dünyaya gelmedim menfaat için
Elmas elin olsun cam olsam yeter
Şu ömür sermayem bir saat için
Akan şu zamanda dem olsam yeter

Haz etmem kendimi övgüden yana

Kış kıyamet kışta karda sokakta
Dolaşarak hayatından bıkan var
İlacı yok kıvranarak yatakta
İnleyerek çok acılar çeken var......Mikdat Bal

Zevkı sefa şatafatın içinde

Kimse yetim kalmasaydı
Şu ölümler olmasaydı
Firavunlar ölmeseydi
Hayat cehennem olurdu

Ne olurduk, ne olurduk!

Ağlarım durmadan nedendir bilmem
Gülmeyecek miyim ben bu dünyada
Mutluluk aradım tadını bilmem
Bilmeyecek miyim ben bu dunyada

Kovaladım durdum onun peşini

Bir bavulla yola düştük
Bir çok engelleri aştık
Gelir gelmez işe koştuk
Avrupa ya örnek olduk

Seneler geçti peşpeşe

Deli balım, zehir değil
Yazıp da ağlatma beni
Derdin aşktır sihir değil
Üzüp de ağlatma beni

Nedir seni yakan közler?

Ey vatandaş biliyorum üzgünsün
Bu günlerde seni soran bulunmaz
Kış kıyamet hayatından bezginsin
Hiç kapına gelip vuran bulunmaz

Pek yakında yaz gelecek ülkeye

Kulun amellerinden namazına bakıldı
Namaz dinin direği, kılmayanlar takıldı
Ya kıldı yakılmadı, ya kılmadı yakıldı,

Ya Allah rahmet etti, Cennet, cehennem onun
Gururlanma müslüman, sence mechuldür sonun