Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yaylanın tepeleri kar yağdı da aklandı
O kadar yeşillikler nerelere saklandı
Cemalin güneş gibi yüreğim sıcaklandı
İçim yanıyor gülüm sar beni donmayayım

Kuşlar bile göç etti yiyecek içecek yok

Yıkılmadan sensiz nasıl durayım
İkide bir bana sabret diyorsun
Şaşırmışım hangi yolu vurayım
Merak etme biter hasret diyorsun

Gönlüme gönlünden bir sicim gerdin

Yine hüzün, yine özlem, yine ahh...
Gurbet elde bundan gayri neyim var
Gülemedim hep ilendim yine vah
Gurbet elde bundan gayri neyim var

Koparıldım yıllar önce kökümden

Çektiğim hasretin adıdır gurbet
Bizim kalbimizde dert dizi dizi
Zehirin zakkumun tadıdır gurbet
Yaktı kül eyledi bu hasret bizi

Geçer bu ömrümüz başka adreste

Nerden çıktı karşıma ben de anlayamadım
Hesabımda yok idi, gördüm görmez olaydım
Üzerime gelmişti kaçıp yanlayamadım
Yolun tam ortasında, durdum durmaz olaydım

Hiddetli bir şekilde yoldan çekil diyordu

Ağlarım durmadan nedendir bilmem
Gülmeyecek miyim ben bu dünyada
Mutluluk aradım tadını bilmem
Bilmeyecek miyim ben bu dunyada

Kovaladım durdum onun peşini

Bir bavulla yola düştük
Bir çok engelleri aştık
Gelir gelmez işe koştuk
Avrupa ya örnek olduk

Seneler geçti peşpeşe

Deli balım, zehir değil
Yazıp da ağlatma beni
Derdin aşktır sihir değil
Üzüp de ağlatma beni

Nedir seni yakan közler?

Kulun amellerinden namazına bakıldı
Namaz dinin direği, kılmayanlar takıldı
Ya kıldı yakılmadı, ya kılmadı yakıldı,

Ya Allah rahmet etti, Cennet, cehennem onun
Gururlanma müslüman, sence mechuldür sonun

Ey vatandaş biliyorum üzgünsün
Bu günlerde seni soran bulunmaz
Kış kıyamet hayatından bezginsin
Hiç kapına gelip vuran bulunmaz

Pek yakında yaz gelecek ülkeye