Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ali Fikri Yavuz Hocamızın anısına

Alimdi aynı anda Kur’ana hamil idi
Dört dörtlük bir insandı, insanı kamil idi
Örnek bir alim idi, ilmiyle amil idi
Eserleriyle yaşar, Ali Fikri hocamız

Dünya yalan,
Yaşar çalan
Darda kalan
Masumlardır

Susar alim

Yüce Allah bakmıyor şekline şemaline
Gönülleri soydular sustuk bu hale düştük
Yakışmıyor darılmak insanın cemaline
Boş şeylere sarıldık küstük bu hale düştük

Havanda su dövmüşüz sadede gelmeyerek

Bir tıkanır daha akmaz
Böyle delhiz olur mu hiç
Çukuruna sahip çıkmaz
Böyle reis olur mu hiç
Böyle keriz olur mu hiç?

Akıllı zır çıkıyor
Her yerde hır çıkıyor
Sesleri gür çıkıyor
Bama dönmüş bazısı

Bayılanlar ayanlar

Ağlayarak ah ederim
Bu aşk beni kül eyledi
Gâh dururum, gâh giderim
Bu aşk beni kül eyledi

Bazı dondum bazı yandım

Yağmurun sesinden uyandığımda
Kendimi yaylada hissettim bir an
Kalkıp pencereye dayandığımda
Hayallere bile pes etim bir an

Esnedim gerindim tam uyandıydım

Kurban belli, düşman belli
Uyansana arkadaşım
Zayıf belli şişman belli
Uyansana arkadaşım

Bak önüne bak ardına

Başımız dönüyor bu hızda bizim
Derme çatma oldu payımız gardaş
Şu dede, şu nine, bu kızda bizim
Zilli Fatma oldu bayımız gardaş...........Ozan Mikdatî

Huzurumuz kaçtı, yüzümüz gülmez

Rüyam benim, hülyam benim cananım
Ölüm bile ayıramaz bizleri
Sevgin ile ateşinle yananım
Ölüm bile ayıramaz bizleri

ayda sensin güneşde sen günde sen