Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Memlekette iş mi yoktur
Susun yeter hergeleler
İnsafınız ne de çoktur
Susun yeter hergeleler

İğrenç olay iğrenç haber

Eden ettiğini kâr mı sanıyor
En büyük mahkeme kurulur bir gün
Dünyayı kendine yâr mi sanıyor
İğneden ipliğe sorulur bir gün

Didindim yıllarca bir hece için
Hâlâ da hakkını veremedim ben
Vuslatı düşledim bir gece için
Bir türlü murada eremedim ben

Bir serap yaşattım gönülde dilde

Pirinç, buğday, mısır, arpa
Hazır yemek, hazır çorba
Paket paket, torba torba
Yüzsüzlüktür yaptkları
Yetmedi mi kaptıkları?

Bir demet gül olsam yarin elinde
Sar deyip bir güzel bağlar mı idi
Bir name, tek hece olsam dilinde
Yâr deyip, acaba ağlar mı idi

Olsamda yârimin başının tacı

Ölüm pusu kurmuş nerde bilinmez
Bari uyanık ol gafil avlanma!
Ebedi bir daha geri gelinmez
Bari uyanık ol gafil avlanma!

Arzular tükenmez, gönül yaşlanmaz

Alçaklardan dost edinme seni yanına çeker
Beş kuruşa satar seni ardına bile bakmaz!
Adam olmaz hiç didinme yarar görmezse eker
Çıkar yoksa atar seni, odundan adam çıkmaz!

Ne içerlen ne de gocun masayı devirerek

Bilgiçlik taslayıp, kafamı bozma
Ben nasıl her şeyi bilen olurum
Olmamışsa söyle, yuvarlak yazma
Bana bir harf öğret kölen olurum

Temelsiz, mesnetsiz bilgiyi sevmem

Boş diye diye

Akraba komşuyu en acı sözle
El gördük çözüldük boş diye diye
Bizden olmayana kapalı gözle
Bel verdik ezildik hoş diye diye

Sevdikçe sevdim ama gönülden öte değil
Bu sevgi gerçek sevgi bundan kuşkun olmasın
Ruhum ruha rammoldu, kemiğe ete değil
İrade zayıf ama ruhlar düşkün olmasın

Güzellik ne yüzdedir ne kaşta ne gözdedir