Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Cehalet diz boyu, bir çoğu mennun
Açıp okuyan yok, yazıklar olsun
İşi gücü taklit sanırsın maymun
Geçip okuyan yok yazıklar olsun

Boru gibi yaşar Allah’ın otu

Merhum dedem sağken, çocuktum daha
Ziyarete varan çoktu o zaman
Oturup dinlerdim küçüktüm daha
Dost, arkadaş, yaren çoktu o zaman

TV’miz, PC’miz radyomuz yoktu

Geçip de oturmuşlar pencerenin dibine
Kimsesiz üç kız kardeş tatlı hayal kurardı
Daldılar, unuttular zaman ile mekanı
Israrla birbirinin hayalini sorardı

Birincisi ah.. dedi bakın size ne derim

Ömür baharımın arefesiydi
Okula yazdılar büyü dediler!
Okul hayatımın tarifesiydi
Türk’ün berrak, duru suyu dediler
Ama ilk olarak uyu dediler!

Üzerime doğup ardımı gölge
Eyleme güneşim, ay bana yeter
Beni kül etmeyi kendine ilke
Eyleme güneşim, cay bana yeter

Sana haz mı verir beni yaktığın?

Yerde gökte baki kalan
Yalnız Haktır Hakkı bilin
Hakkı alan hakkı çalan
Ölüm haktır Hakkı bilin

Dövizi getirene memleket yağma beyler
Yerimiz telef olur, yeter deriz duymazlar
Kıdemlidir yolsuzlar, anadan doğma beyler
Mirîmiz telef olur, heder deriz duymazlar

Pişkindir bu zevatlar ne zekidir ne zeki

Dedin diyeceğini anlaşıldı meramın
Duyunca eyvah dedim, ne yürekler yanıyor
İlacı yok dünyada delik deşik yaramın
Ezelden yaralıyım, kanadıkça kanıyor

Bu gün virane olan şahaneydi şahane

Vatandaşım siyasiye küsmüşsen
Hans yerine Piet’i seç de anlasın
Alakanı A’dan B’den kesmişsen
C- olup yanından geç de anlasın

Birlik bereberlik zamanı şimdi

Te’vili var her rüyanın her düşün
Kâbuslara yorum olmaz uşağum
Çok farkı var çalışanla berduşun
Ikisi bir durum olmaz uşağum

Berduş derim sanma işsiz kalanı