Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Merhum dedem sağken, çocuktum daha
Ziyarete varan çoktu o zaman
Oturup dinlerdim küçüktüm daha
Dost, arkadaş, yaren çoktu o zaman

TV’miz, PC’miz radyomuz yoktu

İbrahim Coşar diye herkes bilir adını
Bilmeyenler öğrensin, Samsun, Çarşambalıdır
Riyakarlara karşı kullanır sanatını
Ama salih dostlara, sözü Anzer balıdır
Her zaman arar sorar, arkadaştır herkese
İnsanları incitmez kulak verir her sese

Geçip de oturmuşlar pencerenin dibine
Kimsesiz üç kız kardeş tatlı hayal kurardı
Daldılar, unuttular zaman ile mekanı
Israrla birbirinin hayalini sorardı

Birincisi ah.. dedi bakın size ne derim

Dedin diyeceğini anlaşıldı meramın
Duyunca eyvah dedim, ne yürekler yanıyor
İlacı yok dünyada delik deşik yaramın
Ezelden yaralıyım, kanadıkça kanıyor

Bu gün virane olan şahaneydi şahane

Dövizi getirene memleket yağma beyler
Yerimiz telef olur, yeter deriz duymazlar
Kıdemlidir yolsuzlar, anadan doğma beyler
Mirîmiz telef olur, heder deriz duymazlar

Pişkindir bu zevatlar ne zekidir ne zeki

Ömür baharımın arefesiydi
Okula yazdılar büyü dediler!
Okul hayatımın tarifesiydi
Türk’ün berrak, duru suyu dediler
Ama ilk olarak uyu dediler!

Yerde gökte baki kalan
Yalnız Haktır Hakkı bilin
Hakkı alan hakkı çalan
Ölüm haktır Hakkı bilin

Üzerime doğup ardımı gölge
Eyleme güneşim, ay bana yeter
Beni kül etmeyi kendine ilke
Eyleme güneşim, cay bana yeter

Sana haz mı verir beni yaktığın?

Minare çalınsın kılıfı kolay
Boldur bizde boldur çukurlarımız
İş çalmakta, zula basit bir olay
Koldur bizde koldur çukurlarımız

Şereften yoksundur ne gezer gurur

Emperyalistlerin sözcüsü müdür?
Değilse Türk gibi çıksın söylesin!
Onların casusu, gözcüsü müdür?
Değilse Türk gibi çıksın söylesin!

Bizim gerçeklere önem vermezler