Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Dilerim Rabbimden şifa bulasın
Gönlüm razı gelmez böyle kalasın
Sabrına devam et, emin olasın
Bu kara günleri boğarsın, dostum

Günahı yok eder bütün acılar

Sevenlerin hürmetine
Döner bu dünya bu dünya
Bir Mekke var bir Medine
Fener bu dünya bu dünya

Kin ve nefret çözülürse

İp piçin elinde ne etsin hoca
Konuştukça çeker, susturur zalim
Nereden başlasam dertler koskoca
Her akşam yalanlar estirir zalim

Bu kanallar açık, kokusu pistir

......
......
......
......
......
......

Görmedim velakin ruhum tanıyor
….Yabanelde güldür ozan sentezi
….Zikri boldur her dem Hak’kı anıyor
….Yaradana kuldur ozan sentezi

Üzmez dostlarını haklı olsa da

Tebessüm

Güler yüz tatlı dil süstür ziynettir
Gönülden gönülle yoldur tebessüm
Edene sadaka, hem de sünnettir
Kamil insanlarda boldur tebessüm

Bazısı diyor ki herkes eşittir
Böyle iddialar cahil işidir
Genelde insanlar çeşit çeşittir
Özde bir, sözde bir yüzde bir olur

Bal der şu gerçeği bilmemiz gerek

Çok gezdim dolaşdım dünya sathında
Kendime dönmeye yol bulamadım
Çok günah işledim bu hayatımda
Nefsine mukayet kul olamadım

Uyanığım sandım uyudum gezdim

Bu gün sana anlatayım halumi
Eyi dinle şaşmayasun uşağum
İhtiyarluk bükti benum belumi
Boş şeylere koşmayasun uşağum

Deduklerum hiç aklundan çıkmasun

Gecenin bağrında aklıma vurdu
Hasret yetti artık ah memleketim!
Kalbim bir hoş oldu nefesim durdu
Sabrım bitti artık ah memleketim!

Sevda mı tutku mu bilemedim ki