Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Sevenlerin hürmetine
Döner bu dünya bu dünya
Bir Mekke var bir Medine
Fener bu dünya bu dünya

Kin ve nefret çözülürse

İp piçin elinde ne etsin hoca
Konuştukça çeker, susturur zalim
Nereden başlasam dertler koskoca
Her akşam yalanlar estirir zalim

Bu kanallar açık, kokusu pistir

......
......
......
......
......
......

Bazısı diyor ki herkes eşittir
Böyle iddialar cahil işidir
Genelde insanlar çeşit çeşittir
Özde bir, sözde bir yüzde bir olur

Bal der şu gerçeği bilmemiz gerek

Çok gezdim dolaşdım dünya sathında
Kendime dönmeye yol bulamadım
Çok günah işledim bu hayatımda
Nefsine mukayet kul olamadım

Uyanığım sandım uyudum gezdim

Bu gün sana anlatayım halumi
Eyi dinle şaşmayasun uşağum
İhtiyarluk bükti benum belumi
Boş şeylere koşmayasun uşağum

Deduklerum hiç aklundan çıkmasun

Değilim!

Köklerimle koparıldım savruldum
Kütük olamadım dal da değilim!
Ayrı düştüm özlem ile kavruldum
Ele köle değil, kul da değilim!

Başlangıcı rahmet, öyle bilinir
Ortası merhamet, günah silinir
Sonu Cehennem'den azad olunur
Günahtan arınan aktır bu ayda

Bereketle dolu Rahmetle dolu

Yanlız seni yad edip ismini anıyorken
Sen beni terkederek, kaçacaksın değil mi?
Ben seni biriciğim bir tanem sanıyorken
Sen yuvanı bırakıp uçacaksın değil mi?

Yokluğun az sürse de ağlayıp yakınırken

Pısırık mı olduk yahu!
Gelen vurdu giden vurdu
Saçımızı yolduk yahu!
Gelen gördü giden gördü

Kahramanlık güdüyoruz