Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

At gözlüğü alır zevzek güruhu
Takar ama sağdan soldan habersiz
Basireti bağlı kalmamış ruhu
Bakar ama doğru yoldan habersiz

Zalimle gaddarla gezer kol kola

Yaza yaza bir hal oldu gözlerim
Duracaktı gece çöktü kurtuldum
Nesir miydi, şiir miydi sözlerim
Soracaktı hece çoktu kurtuldum

Yazılacak neler varken sırada

Elinde bıcak satır doğruyor kıtır kıtır
At, beygir, eşek katır, yedirir bazı kasap!

Köpek, domuz ve kedi bu millet neler yedi
Tonlarca murdar eti getirir bazı kasap!

Beni merak edip soran olursa
İşsiz güçsüz, avareyim, gurbette
Durumuma kafa yoran olursa
Dağılmadım yekpareyim gurbette

Bir bilseniz gurbet neler çektirir

Oturdum bekledim gelirsin diye
Elimi eline alırsın diye
Sen beni orada bulursun diye
Yolunu gözledim deniz kıyında

Ne hayaller kurdum yalnız başıma

Kara bahtım nedir senden çektiğim
Çek elini üzerimden vefasız
Yetmiyor mu hayatımdan bıktığım
Çek elini üzerimden vefasız

Gülmedin ki hayatımda yüzüme

Kimini tart eder kimini kovar
Çalışmaz beynini yorar bu kişi
Mübarek sanki bir ülkücüsavar
Kalması davaya zarar bu kişi

Bitti artık bitti kalan hayalet

Can dedim ben sana ruh oldun çıktın
Bir dua okusam amin der misin?
Ses seda kesildi ne zaman bıktın
Sevgin yüreğimde emin der misin?

Resmine bakarken ruhum açılır

Onu bunu kandırıp, bir kanal açmışlardı
Öyle bir kuruluş ki firmaları manidar
İstismar edilecek her şeyi seçmişlerdi
Maske takınmışlardı, formaları manidar

İslamı istismarla saf insanı yoldular

.......
........................................
.....................................................................

Bir varmış bir yokmuş, emsali çokmuş
Bir tayfun misali esen fırtına