Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Karanlık gecelerde zulüm saçan ışıklar
Çakıyor şimşek gibi gör insanlık nerdesin?
Enkaz altında kalan parçalanmış beşikler
Bakıyor eşek gibi kör insanlık nerdesin?

Ey Muhammet ümmeti neden susuyorsunuz?

Sizden farkım yoktur benim
Ben korkmaktan, korkuyorum
Başka korkum yoktur benim
Ben korkmaktan, korkuyorum

Beni yıldırmaz her durum

Vahim durum, Rumoğlu Rum soytarı
Yazık ettin Annan seni kandırdı
Rum’a uşak olmak soysuzun kârı
Tavırları uşaklığı andırdı

İş yapıyor Türk halkını ekerek

Noldu böyle bıçak gibi kesildim
Hüzün değil acı değil ne haldir
Rüzgar olup her seherde esildim
Tufan değil boran değil ne haldir….Yaşar Gürlek

Bende aynı hal var gurbet diyelim

Felek benim kanadımı kırdıysa
Alıp beni yerden yere vurduysa
Bu gurbetin kahrı beni yorduysa
Daha fazla durulur mu Mikdatî? ………..Yaşar gurlek

İnsan fark edemiyor kendine ettiğini
Kazanırken herşeyin elinden gittiğini
Nefes nefes an be an ömrünün bittiğini
Bilebilse gurbetçi bu kadar üzülmezdi................Ozan Mikdatî

Her şey ateş pahası her şey olmuştur akkor.

Çıkışı yok bir yola nasıl düştün ey gönül
Gölgesi yok çöllerde yandın piştin ey gönül
Geri dönüşün de yok neden saştın ey gönül
Girdin bir labirente, kaçmaya mecalin yok

Arap saçına dönen, gizemler çözülür mü

Beni okuyan biri var, bir verir
Veriyor ya aldım kabul eyledim
Alışıyor bir gün gelir gür verir
Görüyor ya aldım kabul eyledim

Hoş oluyor ona gider her hava

Hisler ölü sormayınız hangisi
Öldürdünüz Allah sizi kahretsin!
Şu ağlayan anaların yangısı
Çıldırdınız Allah sizi kahretsin!

Maşası hem, itisiniz ellerin

Yakarım afakı baktığım yönde
Hasretin serisi bu’na diyorlar
Hazmı zor gurbetin attığı künde
Delinin birisi buna diyorlar

Hicran acıları sineyi dağlar