Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Dillere destan olup anlatsalar öykünü
Kalbin taş kesilse de kaybetsen her duygunu
Geceler zindan olup, kâbuslarla uykunu

Böleydin de öleydim gözüm açık gitmezdi
Kara bahtıma rağmen sevdan beni ütmezdi

Çıkmıyor hayalimden sahilleri kumları
Trabzonuma ulaşıp tekrar göresim geldi
Balıkçılar dizilmiş işgal etmiş somları
Rıhtımın ta uçuna varıp eresim geldi

Karadenizde tektir, namı dilden diledir

Cannımızsın canımız seninle yaşıyoruz
Bordo mavi kanımız seninle coşuyoruz
Seninle yanıyoruz, seninle üşüyoruz

Yaşa Trabzonspor yaşa yazıldın dağa taşa
Ne aslana lokmasın, ne kartala ne kuşa

Terör denen şu illet dünyanın baş belası
Kökünü kazıyacak şanlı askerimiz var
Vatan için can vermek makamların âlâsı
Başa kına yakmışız koltukta serimiz var

Kazma kürek naçakla başlarını biçeriz

Kıskanır her şeyi kendi bilmiyor
Tanıyoruz artık biz bu itleri
Ne söylersen söyle yola gelmiyor
Tanıyoruz artık biz bu itleri

Belirsiz bir şahıs mayası bozuk

Ahlaksız insafsız alçak uşaklar
Fitne, fesat yayıp gülüşüyorlar
Keneler, sülükler, bitler yavşaklar
Kanımızı emip gelişiyorlar

Yıllardır Trabzonu hedef seçtiler

Yandı çıra
Gönül yara
Ara sıra
Sor be dostum

Bazen özür

O sandığın bitmez elem
Şu gördüğün renkli alem
Sona erer susar kalem
Elbet bir gün sona erer

Gün dolmadan kimse ölmez

Hediyeler çuval çuval
Millet bakar aval aval
Aynı masal aynı maval
Yutanlara üzülürüm!

Yalakada türlü hüner

Neler yapmazlar ki rating uğruna
İstismar istismar başka bir şey yok
Kimler önem versin yalan doğruna
İstismar istismar başka bir şey yok

Elinde kamera elinde merçek