Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Sizden farkım yoktur benim
Ben korkmaktan, korkuyorum
Başka korkum yoktur benim
Ben korkmaktan, korkuyorum

Beni yıldırmaz her durum

Karanlık gecelerde zulüm saçan ışıklar
Çakıyor şimşek gibi gör insanlık nerdesin?
Enkaz altında kalan parçalanmış beşikler
Bakıyor eşek gibi kör insanlık nerdesin?

Ey Muhammet ümmeti neden susuyorsunuz?

Ahlaksız insafsız alçak uşaklar
Fitne, fesat yayıp gülüşüyorlar
Keneler, sülükler, bitler yavşaklar
Kanımızı emip gelişiyorlar

Yıllardır Trabzonu hedef seçtiler

Yandı çıra
Gönül yara
Ara sıra
Sor be dostum

Bazen özür

Arkadaş olmak için bir selam ver yeterli
Dost olmak kolay değil olanlara ne mutlu!
Kahrını çekeceksin sen dertli o kederli
Bu ahvalde hala dost kalanlara ne mutlu!

Düşünmeden konuşan akar dilinden asit

Zifiri karanlıklar bu yurdun semasında!
Afakı dehşet sarmış baltanın sapı bizde
Hacivat’la karagöz dünya sinemasında
Hayretle onu izler nice asabi bizde

Doğru diyen dinlenmez yalancılar göz boyar

Seni unutanların halini soruyorsan
Hoşgörülü birisin seviyorsun demektir
Her olumsuz bir halde güzellik arıyorsan
Hoşgörülü birisin seviyorsun demektir

İnsanı seviyorsan ırk renk ayırt etmeden

Sorasanız ismini
Öküzoğlu öküzdür

Havalara bakıyor
Sülalesi camızdır

İlmin başı sabırdır…….Dini hikayeler

Yirmi yaşında bir genç, deli Hüseyin adı
Bir ocağın umudu, annesinin muradı

Annesi pek ihtiyar, yatalaktı hastaydı

Her yüreğe hitap eder
Sestir bizim Radyo ozan
Adı yeter şanı yeter
Hastır bizim Radyo ozan

Şiir seli, duygu seli