Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yazı kışı yok onun zamansız açan güle,
Kafesi gönül iken şakıyan bir bülbüle
Ufak bir esintide uçup savrulan küle
işte aşk, sevda derler, sözlüğe böyle yazın
Başka anlamı varmı bu cilvenin bu nazın

Artvin şirin ilimiz turizme açılmalı
Tabii güzelliği tahripten kaçılmalı
Coruh arıtılmalı suyundan içilmeli
'Kafkasör' tanıtılsın, orada yordu budur.....Artvin

Geldi seçim zamanı bütün gözler oy’dadır

Dert edinme bunca derdi
Onu sana Allah verdi
Dertler seni fena gerdi
Sabrın sonu selamettir

Vesvesedir seni yoran

Ölüm bir gerçektir dirilmek haksa
Aşkını gömmüşsen, o da dirirlir
O yâr bu dünyada canını yaksa
Bunun hesapları bir gün verilir

Ölmeyen şeylerden sevgidir biri

Uykudan kaltım gece kalkmanın sebebi var
Önce saate baktım, bakmanın sebebi var
Bir de sigara yaktım, yakmanın sebebi var
Gene geç kaldı çocuk, Allah ıslah eylesin

İşte babalar böyle, çocuk otuz yaşında

Selam ile başlamak sözlerin ilk başıdır
O halde selam olsun başlar iken hitaba
Şiirle mektup yazmak aşıkların işidir
Herkeste ayrı dert var, dertsiz var mı acaba?

Murat ettim halini ahvalini sormayı

Kanyonları ormanları tararsan
Ağaçların gölgesinde bul beni
Ey vefalım hala beni ararsan
Denizlerin dalgasında bul beni

Bir çınar ki kökleriyle sökülmüş

Okudum dostumun intizarını
Gönlüm karanlıkta kaldı bu sabah
Duyunca feryadı ah-u zarını
Beni hüzünlere saldı bu sabah

Gönlünde sevdanın nakışı vardı

Dünya ya gözlerimi, açınca yanımdaydı
Rızkım olan ilk sütü, içince yanımdaydı

Ağlarken yanımdaydı, gülünce yanımdaydı
Hasta olup rahatsız, olunca yanımdaydı

Biri kalkıp sana Türkçü der ise
Hiç üzülme böyle nane yer ise
Utan bundan eğer bu söz şer ise
Ben Türkçüyüm, Türk’üm ve müslümanım

Böyle diye diye soğutmasınlar