Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Çınar ağacı

Söğüt deyip geçmeyin, bir çınara aşıktı
İkisinin kökleri, iç içe bitişikti
Bölüşemedikleri, güneşteki ışıktı
Sadece bunun için yarışıp dururlardı

Lütfettin imanı aciz kuluna
Sabit kıl, caydırtma, Ey Yüce Rabbim!
Hidayet eyledin kendi yoluna
Hedeften kaydırtma, Ey Yüce Rabbim!

Kapından boş dönmez uzanan elim

Hayret doğrusu


Unuttum demiştin senin ismini
Olacak şeymiydi, hayret doğrusu
Albümlerden söküp yırttım resmini

Kahve sütü bozuksa
Hatırı kısa olur
Niyet eğer kazıksa
İçene tasa olur

Zehir olur kupası

Bir fırtına koptu dinmek bilmiyor
Gönlümde dört mevsim yaşar gibiyim
Ruhumda karakış bahar gelmiyor
Tenim kavruluyor şaşar gibiyim

Gül gibi bir ömrüm solmaya namzet

Cahille dostluk kurma
Beyazı kara olur
Fazla yanında durma
Herşey beş para olur

Tepeden inme sözler

Bu hayat caddesinden, insan yaşar da geçer
Bu yolda yürüyenin dizinde derman gerek
Caddede iki yol var, çoğu şaşar da geçer
Doğru yolu bulmaya ilahî ferman gerek

Hayat diye bu ömrü, harcıyoruz durmadan

Tağutu övemem tağuttur çünkü
Özgürüm diyemem sırtımda süngü
Bunlar hepsi aynı dünkü bu günkü
Milletün vahide değil mi bunlar?

Rüzgardan doğanlar fırtına eker

Yaşar Gürlek'in aşağıda ki yorumuna atfen

İbrahim Cosar hocam bırak ıslık çalmayı üflesen bile şiir
olur Mikdat abim vallaha kutluyorum seni eline sağlik
saygilarimla......

Her hafta çağrılarak ifadesi alınır
Telil yetersiz diye her seferde salınır

Son çare gizli servis alır onu takibe
Telil toplama işi verilir bir ekipe