Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ecdadımın kanısın,
Ulusumun canısın,
Namusu, vicdanısın.
Benim şanlı Bayrağım

Sen bizim künyemizsin,

En güzel bir hilkat ile onu cisimlendirdi
Dünya denen bu faninin şahididir Müslüman
Yeryüzünün halifesi diye isimlendirdi
Yüce Rabbin meleklere ahididir Müslüman

Yüce Allah tarif etmiş Müslüman’ı kitapta

Kendine bir çeki düzen versene
Bu hallerin güzel değil, hiç değil
Üzüyorsun dostum bunu görsene
Ağzını tut bu o kadar güç değil

Dostlarına ne çok kızar, gülersin

Halka rağmen konuşuyor bu zalim
Atar tutar millet yutar değil mi?
Birlik nerde ki oyunu bozalım
Bir olmazsak vatan batar değil mi?

Meymenetsiz hiç suratı gülmüyor

Gel seninle arkadaş bir yolculuk edelim
Çıkalım şu dar yerden seyredelim alemi
Vicdanın bulunduğu bir mekana gidelim
Benlikten sıyrılarak oynatalım kalemi...........Mikdatî

Dünya bozulmuş dostum herkeste bir ikilem

(Şaka bir tarafa bu mektupta anlatılanlar gerçektir küçükken bu mealde bir mektup yazmıştım yaşlı bir teyzem için)


Ey gözumun nuri, gönlümün ilaci, başumun taci uşağum
Önce acele acele selam ederum gözlerunden, yanagundan öperum
Acele dedum habu mektubi babandan gizli gizli yazayurum

Şu tuhaf şeye bakın, biraz kafa verin de
Yedi yüz yıla yakın koca çınar yerinde

Kargalar birleştiler, gelişip gürleştiler
Çınara yerleştiler öter tepelerinde

Eski siyasiler temel açardı
Umut dağıtırdı,döküp saçardı
Semalarda sahte balon uçardı
Şimdikiler görün ne hale düştü!

Halk bilirdi ama, aldırmıyordu

Temel izine çıktı memlekete ulaştı
Tatili müddedince gezdi, tozdu, dolaştı

İzin dönüşü Dursun, köyünden haber sorar
Temel biraz zorlanır, münasip cevap arar

Ne yaza yaza
Ne boza boza
Ne kıza kıza
Şair olursun!

Ne taş atmakla