Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ne yaza yaza
Ne boza boza
Ne kıza kıza
Şair olursun!

Ne taş atmakla

Senden kalan ne varsa belleğimden silindi
Hepsi kara buluttu rüzgârla uçup gitti
Şu anda bildiklerim arşivden bir alıntı
Mazimize anılar bir sayfa açıp gitti

.......Yüreğimde sızı var

Evet mi hayır mı, hayır mı şer mi?
Orası sandıkta belli olacak
Kızıla kızıl da ak’a ak der mi?
Karası sandıkta belli olacak

Olduğunuz yerde eşin bakalım

En güzel bir hilkat ile onu cisimlendirdi
Dünya denen bu faninin şahididir Müslüman
Yeryüzünün halifesi diye isimlendirdi
Yüce Rabbin meleklere ahididir Müslüman

Yüce Allah tarif etmiş Müslüman’ı kitapta

Kendine bir çeki düzen versene
Bu hallerin güzel değil, hiç değil
Üzüyorsun dostum bunu görsene
Ağzını tut bu o kadar güç değil

Dostlarına ne çok kızar, gülersin

Halka rağmen konuşuyor bu zalim
Atar tutar millet yutar değil mi?
Birlik nerde ki oyunu bozalım
Bir olmazsak vatan batar değil mi?

Meymenetsiz hiç suratı gülmüyor

Gel seninle arkadaş bir yolculuk edelim
Çıkalım şu dar yerden seyredelim alemi
Vicdanın bulunduğu bir mekana gidelim
Benlikten sıyrılarak oynatalım kalemi...........Mikdatî

Dünya bozulmuş dostum herkeste bir ikilem

(Şaka bir tarafa bu mektupta anlatılanlar gerçektir küçükken bu mealde bir mektup yazmıştım yaşlı bir teyzem için)


Ey gözumun nuri, gönlümün ilaci, başumun taci uşağum
Önce acele acele selam ederum gözlerunden, yanagundan öperum
Acele dedum habu mektubi babandan gizli gizli yazayurum

Şu tuhaf şeye bakın, biraz kafa verin de
Yedi yüz yıla yakın koca çınar yerinde

Kargalar birleştiler, gelişip gürleştiler
Çınara yerleştiler öter tepelerinde

Trabzonspor seyirçisi
Çok gürültü ederdi
Olur olmaz her anda
Bravo derdi yuh derdi

Her ağızdan ses çıkar