Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ne rahattım kaldı ne de huzurum
Uyku mu kaldı ki taş kaldığım yer
Seni beni yok etmeden bu durum
Hazan değil artık kış olduğum yer

Üşümek ne demek donuyorum ben

Dinimizde ilk emir “OKU” diye bilinir
İnsanlık payesine okumakla gelinir
Cahil kalan toplumlar, yeryüzünden silinir
Cehalet tehlikedir, ilim ile dolmalı
Öğrenmek istiyorsak, kaynağından almalı

Seni arar deli gönül sevdalı
Gel gülüm gönlüme gir yorma beni
Bahar geldi çiçek açtı zerdalı
Bu sevda gönlümü yer yorma beni

Yemşil bahçeler kokular saçar

Sen ki beni unuttun sensiz yaşam tarumar
Yok bir arzum emelim, sensiz dünyam virandır
İmkanı yok bilirim, yine gönlüm yâr umar
Mümkün değil unutmak, hep aklımda durandır

Karşılıksız bir sevgi, yıkar yakar kül eder

Rüyamda köyümü gördüm uyandım
Uyanınca tekrar yatmak istedim
Kafamı yastığa vurdum dayandım
Bu zevki bir daha tatmak istedim

Artık bana haram oldu uykular

Ne ararsan onda vardır hayır, şer
Panorama adam desem yeri var
Hoş görünür ama kasılıp şişer
Bu da benim hatam desem yeri var

Cama benzer elmas gibi görülür

Okumadık ise kabahat kimde
İnsaf etmek lazım, uyanmak gerek
Allah oku diyor Kur’an Hakimde
İnsaf etmek lazım, uyanmak gerek

Atatürk kurmuştu cumhuriyeti

Zaman mekan bizi fena yoğurdu
Halimiz perişan gurbet ellerde
Uysal kara koyun keçi doğurdu
Dölümüz perişan gurbet ellerde

Okadar bozuldu bakış açımız
Görüyoruz ama, yeterli değil
Buna kafa yoran yüzde kaçımız
Yoruyoruz ama yeterli değil

Ölüm var Azrail kırar dalını

Seni sevip koklamadım
Ah aklıma yanayım ben
Arayıp da yoklamadım
Ah aklıma yanayım ben

Sana alım balım dedim