Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Dünya kimine dost kimine düşman
Yaşarsan da budur, başka dünya yok!
Her iki halde de her biri pişman
Şaşarsan da budur, başka dünya yok!

Kimi yer kimi de bakar sürekli

Dostluk ve naziklikle gönüller fethedilir
Her zaman yalnız kalır kabaların kabası
Mütevazi insanlar sevilir methedilir
Kendini beğenenler boşa gider çabası

Kötü alışkanlıktır alçaltır kibir gurur

Ne idin bak ne oldun, kafanı yormalısın!
Bu gününü yermeden, dünününe bak uşağum!
Etrafında oynanan oyunu görmelisin
Akşam vakti girmeden, günününe bak uşağum

Umudunu kesenler, dipsiz kuyuda yiter

Beş şey var ganimettir bilin kıymetlerini
Kaybedince anlarsın bunların değerini
Beş tanedir sayayım bunların her birini
Sıhhatın kıymetini bozulunca anlarsın

Güçü veren Allahtır güçlü sanma kendini

Otuz yıldır gece gündüz durmadan
Bu kuvvetin kaynağını sormadan
Bir an bile buna kafa yormadan

Hollandayı mekan ettim ne buldum
Hepsi boşmuş,gençlik gitti yoruldum

Ne aradın ne sordun, ne bir haber yolladın
Bir mezar gibi sustun, nedir bunun hikmeti?
Bu soğuk rüzgarınla, beni sarstın salladın
Devirmeye mi estin, nedir bunun hikmeti?

Hiç böyle etmemiştin, arayıp da sorardın

Ayrık otu gibi her yanı sardı
Kökü kazılmadı ona yanarım
Tahammülümüz son radde’ye vardı
Başı ezilmedi ona yanarım

Sabır çoktan taşmış test olmaz ama

Bitti heveslerim yaş geçti diye
Dura, dura kışım yaz mı olacak
Elimden fırsatlar hep uçtu diye
Vura, vura döşüm düz mü olacak

Bu yalnızlığımdan çıkmazsam eğer

Hasret çeke çeke saçım ağardı
Aynaya baktıkça yolasım gelir
Saçlarıma böyle kar mı yağardı
Özlemi tattıkça solasım gelir

Umut devam eder çıkmayan canda

Yaramaz dediğin şahsa nazaran
Bir farkın var ise söyle bileyim
Yüzü ne utanan ne de kızaran
Başka bir ar ise söyle bileyim

Taharet almıyor sen alır mısın?