Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Seni arar deli gönül sevdalı
Gel gülüm gönlüme gir yorma beni
Bahar geldi çiçek açtı zerdalı
Bu sevda gönlümü yer yorma beni

Yemşil bahçeler kokular saçar

Sen ki beni unuttun sensiz yaşam tarumar
Yok bir arzum emelim, sensiz dünyam virandır
İmkanı yok bilirim, yine gönlüm yâr umar
Mümkün değil unutmak, hep aklımda durandır

Karşılıksız bir sevgi, yıkar yakar kül eder

Rüyamda köyümü gördüm uyandım
Uyanınca tekrar yatmak istedim
Kafamı yastığa vurdum dayandım
Bu zevki bir daha tatmak istedim

Artık bana haram oldu uykular

Ne ararsan onda vardır hayır, şer
Panorama adam desem yeri var
Hoş görünür ama kasılıp şişer
Bu da benim hatam desem yeri var

Cama benzer elmas gibi görülür

Okumadık ise kabahat kimde
İnsaf etmek lazım, uyanmak gerek
Allah oku diyor Kur’an Hakimde
İnsaf etmek lazım, uyanmak gerek

Atatürk kurmuştu cumhuriyeti

Zaman mekan bizi fena yoğurdu
Halimiz perişan gurbet ellerde
Uysal kara koyun keçi doğurdu
Dölümüz perişan gurbet ellerde

Okadar bozuldu bakış açımız
Görüyoruz ama, yeterli değil
Buna kafa yoran yüzde kaçımız
Yoruyoruz ama yeterli değil

Ölüm var Azrail kırar dalını

Bu son olaylara kızıyor millet
Durumdan rahatsız beziyor millet
Kelle koltuğunda geziyor millet
Güvenlik kalmadı, huzur kalmadı

Yangına benzini döken dökene

Belki de ömür boyu bu anı beklemiştin
Oraya gidenlere kalbini eklemiştin
Bu ülvi ibadetin derdini saklamıştın

Allah’ı ana ana ırmak gibi coş hacım
Aşk ile yana yana Yaratana koş hacım

Hazreti Süleymanın peygamberlik devrinde
İki kadın davacı gelir günün birinde

Biri der çocuk benim diğeri der yok,benim
Huzurunda Süleyman Aleyhi Vesellemin