Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Seni tanımıyorken, rastlamıştım adına
Elime kalem alıp sormuştum inadına
Verdiğin cevap hoştu, doyum olmaz tadına
Gerçek bir dost bulmuştum, Bal Bal’a katılınca
İnsan bir hoş oluyor bu dostluk tadılınca..

Hele dinle sana bir kaç sözüm var
Matrak değil gülmeyesin uşağum
İyi dinle, öğren buna lüzum var
Oyunlara gelmeyesin uşağum

Açıkgözler baş köşeyi alsa da

Bitti heveslerim yaş geçti diye
Dura, dura kışım yaz mı olacak
Elimden fırsatlar hep uçtu diye
Vura, vura döşüm düz mü olacak

Bu yalnızlığımdan çıkmazsam eğer

Hasret çeke çeke saçım ağardı
Aynaya baktıkça yolasım gelir
Saçlarıma böyle kar mı yağardı
Özlemi tattıkça solasım gelir

Umut devam eder çıkmayan canda

Yolculuk esnasında gemim batmış deryada
Kurtarın, imdaaaaaat! diye, başlamıştım feryada
Gerçekti, uyanıktım, ne düşte, ne rüyada
Erenler apışırdı, bu hayra yorulmazdı
Delinin biri diye üstüne durulmazdı

Yok mudur hiç insafın
Deli eder her lafın
Yolu yordamı bilmem
Diken dolu etrafın

Dili keskin kaynana

Çok şükür yaşıyorum
Canımı taşıyorum
Ebede koşuyorum
Derdim Allah’a ayan

Mekanım divan, serir

Ne gönlüm mühürlü ne kanım zehir
Kılavuz istemez sevgimiz zahir
Duruyor yerinde etmedim tehir
Saçımı ağarttı çektiğim kahır
Çağlattın, ağlattın göz yaşım nehir
Silmiyorsan sana bir şey diyemem

Zurnanın son deliğisin arada
Devamına gerek yoktur Barzani
Kancıkları toplamışsın orada
Hamamına gerek yoktur Barzani

Seni burda otlatacak çayır yok

Kör sağırı dürtmek lazım uyanmaz
Bağırmanın alemi yok duymuyor
Ayıbı çok örtmek lazım utanmaz
Ömür boyu uyusa da doymuyor

İkaz etsen köpürüyor kızıyor