Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bir çok konularda sıfıra düşmüş
Kafadan atıyor bilgisi noksan
Dini anlatırken küfüre düşmüş
Din ile imana ilgisi noksan

Hep kulaktan dolma nasıl yetinir

Ne aradın ne sordun, ne bir haber yolladın
Bir mezar gibi sustun, nedir bunun hikmeti?
Bu soğuk rüzgarınla, beni sarstın salladın
Devirmeye mi estin, nedir bunun hikmeti?

Hiç böyle etmemiştin, arayıp da sorardın

Ayrık otu gibi her yanı sardı
Kökü kazılmadı ona yanarım
Tahammülümüz son radde’ye vardı
Başı ezilmedi ona yanarım

Sabır çoktan taşmış test olmaz ama

Hele dinle sana bir kaç sözüm var
Matrak değil gülmeyesin uşağum
İyi dinle, öğren buna lüzum var
Oyunlara gelmeyesin uşağum

Açıkgözler baş köşeyi alsa da

Yolculuk esnasında gemim batmış deryada
Kurtarın, imdaaaaaat! diye, başlamıştım feryada
Gerçekti, uyanıktım, ne düşte, ne rüyada
Erenler apışırdı, bu hayra yorulmazdı
Delinin biri diye üstüne durulmazdı

Yok mudur hiç insafın
Deli eder her lafın
Yolu yordamı bilmem
Diken dolu etrafın

Dili keskin kaynana

Sürekli kandırdılar, bir daha gelecekler
Bu sefer aç gözünü, yargın yanlış olmasın
Yine kandıracaklar arkandan gülecekler
Öğren işin özünü, korkun yanlış olmasın

Bilesin kaucuktur ayklarında ki nal

Tansiyon yükselmiş yatayım dedim
Yat yatabilirsen elem yattırmaz
Günlük yorgunluğu atayım dedim
At atabilirsen kalem attırmaz

Uyuyayım derken böldüm geceyi

Gonca gül iken açmış yüreğimin şuası
Dalında tespih eden kırmızı nar gibisin
Gönlümün dilediği dillerimin duası
Yüce dağ başlarında parlayan kar gibisin

Ruhumu ışıtıyor beyazdan beyazların

Sağ’dı öldü
Artık sol’du
Eğri yol'du
Gördük işte

Sağda durdu