Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Sürekli kandırdılar, bir daha gelecekler
Bu sefer aç gözünü, yargın yanlış olmasın
Yine kandıracaklar arkandan gülecekler
Öğren işin özünü, korkun yanlış olmasın

Bilesin kaucuktur ayklarında ki nal

Tansiyon yükselmiş yatayım dedim
Yat yatabilirsen elem yattırmaz
Günlük yorgunluğu atayım dedim
At atabilirsen kalem attırmaz

Uyuyayım derken böldüm geceyi

Gonca gül iken açmış yüreğimin şuası
Dalında tespih eden kırmızı nar gibisin
Gönlümün dilediği dillerimin duası
Yüce dağ başlarında parlayan kar gibisin

Ruhumu ışıtıyor beyazdan beyazların

Saç sakal karışmış perişan halin
Cahil dar kafana esir olmuşsun
Her hangi bir işe değmiyor elin
Dünya işlerinde kısır olmuşsun

Tevekkül söyledin sırt üstü yattın

Hafızdı, memlekette evli barklı birirydi
İnsanları severdi, kalbi henüz diriydi
Kısmette bu da varmış düşmüş gurbet eline
Uçkuru gevşemişti tutmuyordu beline
Unutmuş memleketi yıllar geçti aradan
Kendini de kaybetti şaşırtmasın Yaratan

Sağ’dı öldü
Artık sol’du
Eğri yol'du
Gördük işte

Sağda durdu

Bu gün bir şey farkettim, ey şairler ozanlar
Bu güzel sitemize, şiir yorum yazanlar
Birbirini hicvedip, birbirine kızanlar
Yazanın emeğine, klavye ye tuşa yazık

Şairler şiir yazar, yine şairler okur

Işlenir etrafta türlü rezalet
Susuyor ağzımız dilimiz bizim
Şaşırdı insanlık bitti fazilet
Değişti huyumuz halimiz bizim

Dil ile din ile oynandı oyun

Turhaniden duydum usta şanını
Bozkurda benzettim biraz kanını
Olmasanda dostum sıkma canını
Yeterki İnsanlık İnsanca olsun
Ozanların sesi gönlüne dolsun…………….Ramazan kurt

AKsatmasın, ALçalmasın
OYunu bil uyanık ol!
Ona buna yal kalmasın
Koyunu bil uyanık ol!

Yalvaracak yakaracak