Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Sevir antlaşmasıyla düşmanlar bir olarak
Yaşama hakkımızı elimizden alarak
Türk buna boyun eğer hayaline dalarak
Yurdumuz bir kalemde düşmanlara verildi

Yüzyıllarca, özgürce bağımsız yaşıyorduk

Kafam almaz, aklım ermez
Gönül sana ne diyeyim
Seni asla gözüm görmez
Gönül sana ne diyeyim

Bir gün kırgın, bir gün dargın,

Yolmaya bile değmez saçlarım aklaştıkça
Korkuya kapılırım menzile yaklaştıkça
Yüreğim titredikçe, nefesim sıklaştıkça
Ölüm aklıma gelir, Tövbe esteğfirullah!

Sorgunun ilk etabı başlar benim içimde

Kırk yıl geçti hala unutamadım
Baba ocağını düşündüm bu gün
Kendimi bir türlü avutamadım
Ana kucağını düşündüm bu gün

Saçlarım bembeyaz, kaşlarım kömür

Unutmadım diyorsun lakin aramıyorsun
İzah et anlayayım savunmana gerek yok
Sağda solda konuşup bana soramıyorsun
Eğer bana sorulsa dövünmene gerek yok

Hasret gittikçe büyür sarar ruhu bedeni

Usanma şair, usanma
Yaz kalemin daim olsun
Meseleyi kolay sanma
Çöz kalemin daim olsun

Etrafında olanları

Dağlar tepeler aşıp, çıktım yayla düzüne
Yüksekten uçan kuşlar, görüp selam verdiler
Koyun keçi yayılmış, hepsi bir kaç düzine
Misafir var diyerek durup selam verdiler

Koyunlara yaklaştım köpek üstüme ürdü

.......
........................................
.....................................................................

Bir varmış bir yokmuş, emsali çokmuş
Bir tayfun misali esen fırtına

Sorma herkes tuttuğuna
Kör misali kazık attı
Kimse bakmaz attığına
İpi alan çözük attı

Manav sebze satamadı

Bir yürek ki…………mangal gibi………….yanarken……………sönüverdin
Mangal gibi…………yanıp külün………….uçmuştur……………dönüverdin
Yanarken……………uçmuştur…………….ama şimdi de………..konuverdin
Sönüverdin………….dönüverdin…………..konuverdin………….oldu mu?

Ne oldu da…………..birden böyle…………her şeyi……………...terkeyledin