Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kafam almaz, aklım ermez
Gönül sana ne diyeyim
Seni asla gözüm görmez
Gönül sana ne diyeyim

Bir gün kırgın, bir gün dargın,

Sevir antlaşmasıyla düşmanlar bir olarak
Yaşama hakkımızı elimizden alarak
Türk buna boyun eğer hayaline dalarak
Yurdumuz bir kalemde düşmanlara verildi

Yüzyıllarca, özgürce bağımsız yaşıyorduk

Unutmadım diyorsun lakin aramıyorsun
İzah et anlayayım savunmana gerek yok
Sağda solda konuşup bana soramıyorsun
Eğer bana sorulsa dövünmene gerek yok

Hasret gittikçe büyür sarar ruhu bedeni

Dağlar tepeler aşıp, çıktım yayla düzüne
Yüksekten uçan kuşlar, görüp selam verdiler
Koyun keçi yayılmış, hepsi bir kaç düzine
Misafir var diyerek durup selam verdiler

Koyunlara yaklaştım köpek üstüme ürdü

Kırk yıl geçti hala unutamadım
Baba ocağını düşündüm bu gün
Kendimi bir türlü avutamadım
Ana kucağını düşündüm bu gün

Saçlarım bembeyaz, kaşlarım kömür

Usanma şair, usanma
Yaz kalemin daim olsun
Meseleyi kolay sanma
Çöz kalemin daim olsun

Etrafında olanları

Yolmaya bile değmez saçlarım aklaştıkça
Korkuya kapılırım menzile yaklaştıkça
Yüreğim titredikçe, nefesim sıklaştıkça
Ölüm aklıma gelir, Tövbe esteğfirullah!

Sorgunun ilk etabı başlar benim içimde

At gözlüğü alır zevzek güruhu
Takar ama sağdan soldan habersiz
Basireti bağlı kalmamış ruhu
Bakar ama doğru yoldan habersiz

Zalimle gaddarla gezer kol kola

Beni merak edip soran olursa
İşsiz güçsüz, avareyim, gurbette
Durumuma kafa yoran olursa
Dağılmadım yekpareyim gurbette

Bir bilseniz gurbet neler çektirir

Elinde bıcak satır doğruyor kıtır kıtır
At, beygir, eşek katır, yedirir bazı kasap!

Köpek, domuz ve kedi bu millet neler yedi
Tonlarca murdar eti getirir bazı kasap!