Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Dış görünüş aldadır sen kendi aslına bak
Pozlar insana dostun amelini gösterir
Balcıktan yaratıldı insanın nesline bak
Özler insana dostun temelini gösterir

Dost dostun aynasıdır bakanlar hor bakmasın

Hece ya da düz yazalım
Ne kaldı ki biz yazalım
Yol yazalım iz yazalım
Yazılmayan söz mü kaldı?

Yaylaları bayırları

Yine karanlık bir el kan döktürdü, kan döktü
Ülkeme saldırıydı bunlarda vicdan yoktu
Lânet olsun teröre, bu son olay bir şoktu
Türk’ün istikrarına sıkılmış bu kurşunlar
Yeter bitsin bu vahşet bıkılmış bu kurşunlar

Yaşadığım o günler artık mazide kaldı
İstikbalim mechuldür, günümden habersizim
Kalbimi kaptırmıştım aklım gezide kaldı
İstikbalim mechuldür, günümden habersizim

Gençliğin anıları hafızamda kazılı

Kartal
..................... Kartal
............................................ Kartal

Kartal, kartal,kartal
Kart al

Kaş Yapalım derken

Eklenip yanlışlar bir, bir uç uca
Sen, ben diye, diye bizden olmuşuz
Mikro’dan makro’ya ortağız suça
Kaş yapalım derken gözden olmuşuz

Bu Devletin kanla kurulduğunu
Unutma Mehmedim, Bu vatan bizim!
Sayısız canların vurulduğunu
Unutma Mehmedim,Bu vatan bizim!

Koruyup savunduk toprağımızı

Dost acı söylermiş içi yansa da
Kalbin tercümanı dildir uşağum
Elifi göstersen mertek sansa da
Cahilin gözüne mildir uşağum

Kendini medeni sayar birçoğu

Şu dünyanın gam yükünden yoruldum
Ah güzelim mutlu, mesut san beni
Yaram derin yüreğimden vuruldum
İnsaf eyle acı beni yan beni

Öyle dert ki çekilmiyor elemi

Yine özlem bürüdü sürekli bir sis gibi
Bırakmıyor yakamı gerekli bir his gibi

Kara bulutlar sardı ufuklarım karanlık
Bülbüller susuverdi gönül bahçem viranlık