Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bakkal da veresiye, hasret kalmış peşin’e
Peşine takılmıştır, maliyenin işi ne!
İşine hile katar az rastlanır eşine
Eşine haram alır o bunu helal bulur

Bulur yeni bir kılık işler gidince kesat!

Kafamı kaldırıp göğe bakınca
Aklıma ilk gelen sensin bitanem
Güneşin şuası beni yakınca
Aklıma ilk gelen sensin bitanem

Hasret yumak yumak çözülüp gelir

'Muhattabına da gönderilmiş bu şiir'

Zordur kuyruk acısı
Kolay çıkmaz sancısı
Şiirin yabancısı
Şiir yazmaya kalkmış

İkiyüzlü AB

Dost olurlar mı ki dost dersek şayet?
Alenen ve gizli düşmanken gayet.
Senden asla razı olmaz der: ayet!
Bundan büyük delil var mı, ey dostum!

Sevende yanlış yok zamanda da yok
Seviyorum demek ar sevenlere
Masallarda olmaz romanda da yok
Dar değil bu dünya kâr sevenlere

Gönülden gönüle uzanan iptir

Yıllardır ördüğüm umut duvarı
Yıkıldı altında eziliyorum
Beni hasta etti dünyanın varı
Hayalmiş boş yere üzülüyorum

Yanlış yerde yanlış şeyler aradım

Seyrederken bu gece, yıldızları ay ile
Hayalin gözlerimde, güneş oldu ay kaydı
Yerden gerip semaya, ip fırlattım yay ile
Yıldızlar bir bir düştü, Venüs yerinde saydı

Seyrüsefer eyledik uzayın boşluğunda

Bir varmış bir yokmuş gibi ismimi
Anmasan da varım unut bakalım!
Açıp gizli gizli bakıp resmimi
Yanmasan da varım unut bakalım

Naz edip susmayı seçtiğin halde

Son nokta!

Bitti dostlar yazmam daha
Son noktayı vurdum artık
Bu kararı bozmam daha
Yetti, yetti durdum artık

Artık çoban korkar, oldu itinden
Koyuna o bakar, yemez etinden
Parmağı kaptırmış, oldu yedinden
....Bir köşede sinek, avlasın dursun

Perişan çobanı üzdürmesinler