Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Karanlıklar yarılıp ufukta belirmişti
Rengarenk ışığıyla doğarken bir başkaydı
Yarasalar baykuşlar şeytanlar delirmişti
Öcülere göz kırpıp kovarken bir başkaydı

Arada bulutların arasında gizlenip

Gelmiş geçmiş Nemrutların
En alçağı zalim Buştur
Dünyada ki haydutların
En alçağı zalim Buştur

Buştur, Buştur, Buştur, Buştur

Adını anmaktan bezer miyim hiç?
Son nefese kadar anarım gülüm
Segilimi üzer, ezer miyim hiç?
Senin ateşinde yanarım gülüm

Seni bu gönlüme koyduğum kadar,

Bu günler

Fitneler karanlık geceler gibi
Dünyanın üstüne çöktü bu günler
Mazlumlar kurbanlık cüceler gibi
Zalime boynunu büktü bu günler

Yapacağı işler nedir bilinmez!
Susuluyor millet bunu mu ister?
Yergilerle meydanlara gelinmez!
Kusuluyor millet bunu mu ister?

Tehlikeli bir viraja girildi

Oturmuştu sahilde hamsi temizliyordu
Bayburtlu şaşkın şaşkın Of’luyu izliyordu

Temizlediklerini dizdi bir gazeteye

Nemelazım diyenlere “yuh” desem de aldırmaz
Vazifeden tüyenlere “ruh” desem de aldırmaz
Zulme boyun eğenlere “tüh” desem de aldırmaz
Nasıl etsek de korusak uyurgezer hortlağı
Kim ne etsin uyansada böyle sakar çatlağı

İşte tam yatıyordum kapının zili çaldı
Selam verdi oturdu, videoyu aç dedi
Şu filime bakalım dün akşam yarım kaldı.
Hanıma çay yap dedim, o da saat kaç dedi

Seyredeceği filim hiç önemli değildi

Kaybetti Karadeniz Erkan Ocaklısını
Görmedi bu güne dek ondan sıcaklısını

Karadenizin sesi herkesin bir kimsesi
Gariplerin sözcüsü sevenlerin nefesi

İstanbulda kan aktı
Bakan Trabzona baktı
Bizim müdürü yaktı
Gel çık işin içinden

Basın yayın ne diyor?