Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Karanlıklar yarılıp ufukta belirmişti
Rengarenk ışığıyla doğarken bir başkaydı
Yarasalar baykuşlar şeytanlar delirmişti
Öcülere göz kırpıp kovarken bir başkaydı

Arada bulutların arasında gizlenip

Gelmiş geçmiş Nemrutların
En alçağı zalim Buştur
Dünyada ki haydutların
En alçağı zalim Buştur

Buştur, Buştur, Buştur, Buştur

Yapacağı işler nedir bilinmez!
Susuluyor millet bunu mu ister?
Yergilerle meydanlara gelinmez!
Kusuluyor millet bunu mu ister?

Tehlikeli bir viraja girildi

Adını anmaktan bezer miyim hiç?
Son nefese kadar anarım gülüm
Segilimi üzer, ezer miyim hiç?
Senin ateşinde yanarım gülüm

Seni bu gönlüme koyduğum kadar,

Nemelazım diyenlere “yuh” desem de aldırmaz
Vazifeden tüyenlere “ruh” desem de aldırmaz
Zulme boyun eğenlere “tüh” desem de aldırmaz
Nasıl etsek de korusak uyurgezer hortlağı
Kim ne etsin uyansada böyle sakar çatlağı

Bu günler

Fitneler karanlık geceler gibi
Dünyanın üstüne çöktü bu günler
Mazlumlar kurbanlık cüceler gibi
Zalime boynunu büktü bu günler

Oturmuştu sahilde hamsi temizliyordu
Bayburtlu şaşkın şaşkın Of’luyu izliyordu

Temizlediklerini dizdi bir gazeteye

Gönlüm hüzün dolu, neşeden yoksun
Yaşlar şıpır şıpır, gözler ağlıyor
Hayalin gözümde yanımda yoksun
Dilimde kıvranan sözler ağlıyor

Virane gönlümün baykuşu öter

Ah deyip ağladım yaram sızladı
Dertlerime derman beklerim gayrı
Merhem diye dosta gittim, tuzladı
Acılara elem eklerim gayrı

Allah düşürmesin sağ eli sola

Bir önceki geceden uykusuzdu yorgundu
Göreve gidiyordu, yirmi bir yaşındaydı
Sangi önceden sezmiş uyuşuktu durgundu
Kendini feda etti, görevi başındaydı

Türk askeri çalışkan, görevinde üşenmez