Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Çaresi yok derdin adı ölümdür
Senin de matemin tutulur bir gün!
Affedilmez suçun adı zülümdür
Karanlık bir yere yatılır bir gün!

Zulme cevaz vermez hiçbir nedenin!

Çıra gibi yanıp ışık olmuşum
Pervane dışında yanan olmadı
Garibana kapı, eşik olmuşum
Divane dışında kanan olmadı

Övenlerim oldu geldikçe yeri

Didişmek hayatın tuzu biberi!
Bala hiçbir zaman sirke katılmaz
O halde şairden alın haberi
Yemek, yenmek vardır aç da yatılmaz!

Kimi der ki beni “yedin bitirdin”

Bir önceki geceden uykusuzdu yorgundu
Göreve gidiyordu, yirmi bir yaşındaydı
Sangi önceden sezmiş uyuşuktu durgundu
Kendini feda etti, görevi başındaydı

Türk askeri çalışkan, görevinde üşenmez

Bu gün benim hüzün günüm
Ömrümde en uzun günüm
Kederliyim çok üzgünüm
Annem annem garip annem
Ağlama benim bir tanem

Bırakıp da sana koşarcasına
Varamadık, gelemedik vatanım!
Doyasıya sende, yaşarcasına
Göremedik, gülemedik vatanım!

Gurbet elde hayat sürmek ne acı

Rampa yukarı almış dikkatli sürüyordu
Bir eşekle bir adam yolunda duruyordu

Kornaya bastı ama yoldan çekilen yoktu
Her an için bir kaza ihtimali pek çoktu

Bir kaç tane diyeyim
Çıkarken Likoraşa (Kurt dağının eski ismi)
Benim hatıram olsun
Eş,dosta arkadaşa

İşçisinden erinden

Azgın İhtiyar!

Yirmisinde ermiş şimdiyse hamdır
Eskiden de şermiş o artık gamdır
Dolaştığı yermiş şu anda damdır
İnip çelişiyor konmak bilmiyor!

Sev ki, sevgi sana dönsün
Aşkla yan ki nefret sönsün
Gören seni mecnun sansın
Gerçek sevgi bu demektir

Seviyorsan sev yürekten