Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gene kandurdun beni
Yaktun yandurdun beni
Neye döndurdun beni
Yabanimun uşaği.....Fadime

Kimedur habu çalum

Soktular bizi borca
Bu neye mal olacak?
Gününü kurtar harca
Borç mu iptal olacak?

Karşılıksız şey olmaz

Özür diliyoruz peşinen özür
Engelliye engel olan bizmişiz
Derdini anlayıp vermedik huzur
Her şeye mania bulan bizmişiz

İnsanca yedirip içiremedik

Dününü bilmezsin günün eğlence
Sen kimsin necisin bunu bil önce
Kafanı çalıştır inceden ince
Aklından çıkarma, ölüm var ölüm!

Elini,belini,dilini kolla

Ancak sana ibadet eder, seni dinleriz.
Ancak senden isteriz dua eder inleriz
Ancak senin nurunla, gönlümüzü şenleriz
İmanın lezzetine erdir bizi Allah’ım!
Sevdirt birbirimizi, sardır bizi Allah’ım!

Hasret derim anlamaz yazmıyor kitabında
Frenkler vatan bilmez göçün önemi yoktur
Tepeden bakar sana zehir var hitabında
İnsanlıkları yok ki açın önemi yoktur

Onlar yedirmez ancak alıp da yer ne versen

Çalışmadan hiç bir yere varılmaz
Armut pişmez, kendi düşmez bekleme
Aklı olan boş işlere sarılmaz
Fakir isen kaderine yükleme

Okudun mu aradın mı rızkını?

Manalı bakışların içime ukde oldu
O hilâl kaşlarını çattın soldurdun beni
Mizahi halin ile gönlüme nükte doldu
Edana nazlarını kattın öldürdün beni

Kolaylıkla kurtuldum aştım gediklerini

Kur’an Rabbın kitabı
İnsanlığa hitabı
Kurtuluşun esbabı
Kur’andadır, biline

Oku gündüz gecede

Çok özledim memleketi gurbetten
Geldum gördum döneyurum uşağum
Sağlık olsun kavuşuyor sabreden
Yanayudum söneyurum uşağum

Küf kokuyor garibanın yuvası