Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bir zamanlar bilirdik komşuluk adabını
Kalmadı gidip gelen, nereye gidiyoruz?
Küçükler bilirlerdi büyüğe hitabını
Kalmadı yüze gülen, ne oldu bu millete? ..............Ozan Mikdatî

Nerde eski komşuluk, nerde eski insanlık?

Gönlüne sahip çık her yerde açma
Aşırtabilirler kafanı kullan
Bir dertten kurtulup bir derde kaçma
Şaşırtabilirler kafanı kullan

Mayınla döşerler sevda köprünü

Sizi çok duyarlı sandıydım lâkin
Kabahat bendeymiş, aşkolsun size!
Çoğunuz duyarsız, çoğunuz sakin
Kabahat bendeymiş, aşkolsun size!

Suküt ikrardandır, demiş atalar

-Dert veren derman verir
Ölüm Allah’ın emri
Hakkında ferman verir
Ölüm Allah’ın emri
-Hastalık insan için
Hazır ol her an için

Sen benim yüreğimde ışıyorsun Çaykara’m


Nice destanın başı adın ile anılır
Dillerde gönüllerde yaşıyorsun Çaykara’m
Seni hiç tanımadan, küçük gören yanılır

Hâlâ aynı ağızlar
Aynı laf salatası
Yine aynı sebzeler!
Aynıdır lokantası
Kenarı uçu aynı
Aynı kalmış ortası

Abdullah bin Mübarek, bir yere gidiyordu.
Yolda bir çocuk görmüş çobanlık ediyordu
Şuna gidip Allah’ı öğreteyim diyordu
Evlâdım, sen Allah’ı bilir misin? demişti.

Çocuk der ki: “Kul nasıl sâhibini bilmez ki? '

Çıkarı uğruna demokrasiyi
Hedef alanları alkışlayamam
Hukukun üstünde bürokrasiyi
Üstün kılanları alkışlayamam

Apo’nun hamisi olacak kadar

Ah eski günler!

Bir lokmamız olsa böler de yerdik
Hasretle anarım ah eski günler!
Oynardık, gülerdik, sohbet ederdik
Bu günü kınarım ah eski günler!

Bir gün hatırlarsın diye resmimi
İmzalayıp sana gönderiyorum
Daha da görmezsin naciz cismimi
Artık bu sevdaya son veriyorum

Gam keder, en ağır yüklerdeyim ben