Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Tatlı tatlı bakıyordu, gel dedi
Arkasında ne gizliydi, bilmedim
İthal ettim işte sana gül dedi
Markasında ne gizliydi, bilmedim

Lale sümbül Hollanda da çok dedi

Ruhunda hasret var, aklında sıla
Aksaray’da garip yaşar bu dostum
Meğer Kırıkhan’da nüfusü halâ
Aksaray’da gezer, koşar bu dostum

Zalim felek onu gurbete attı

Sevgi duyguları nasır bağladı
Sevene aşkolsun, sevilene de!
Hoş görü felç oldu, gönül ağladı
Sevene aşkolsun, sevilene de!

Sevgi bir hazine asla bitmeyen

Süslenip taranma ellere karşı
Bana dön güzelim bayramım olsun
Çıkalım seninle gezelim arşı
Seninle bir güzel seyranım olsun

Bana lazım değil, taranmış saçın

İnsanlar kimi cahil kimi sözde kültürlü
Âlimler ışık saçar cahillerde ar olmaz
Dertsiz insan doğmadı herkesin türlü, türlü
Ne kadar uğraşsak da dünya bize yâr olmaz

Biz neden yaşıyoruz ona cevap bulmalı

Bir gün hatırlarsın diye resmimi
İmzalayıp sana gönderiyorum
Daha da görmezsin naciz cismimi
Artık bu sevdaya son veriyorum

Gam keder, en ağır yüklerdeyim ben

Selam size İslam da Kardaşlarım
Ey cephede biçare dindaşlarım
Her yönüyle dava arkadaşlarım
Moskofları sürün Allah aşkına!

Teslim olmayınız modern silaha

Divane gönlümün emeli bitmez
Peşinden koşturur yar der bu gönül
Ulaşmak ne mümkün bir ömür yetmez
Hayat kısa vakit dar der bu gönül

Ürkütür yol üstü mezarlar beni

Sarsıla sarsıla içimiz geçti
Düşüyoruz artık, kaldıran mı var?
Akıl, mantık, izan bekaya göçtü
Şaşıyoruz artık, çıldıran mı var?

Hayal deryasına düştük yüzeriz

Dünyadan uzaktaydım aklım fikrim meşguldü
Önemli de değildi bilmem hangi müşküldü

Bir azmanı ansızın karşımda görüverdim
Ona kimsiniz diye korkuyla soruverdim