Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Simdi gençler gittigi yer mahallenin çayhanesi
Onlari orda yakalar seytanlarin avanesi
Yetisip kehriz olurlar dünyanin en enayisi
Bir kalori bile etmez onlarin her bir tanesi

Hür yasariz bu dünyada zorlama yok dinimizde

Gibiydim

Yellere kapılan yaprak misali
Savrulup uçarken konar gibiydim
Yağmurlara hasret toprak misali
Hararet saçarken yanar gibiydim

Vay haline dara düştü fukara
Parası yok, hatırı yok zavallı
Komşusuna edecekti mudara
Arası yok, hatırı yok zavallı

Kızılaya bildirmişti durumu

Uyan millet uyan vatan gidiyor
Dış güçler ülkeyi talan ediyor
Hareket alanın bitti bitiyor
Uyan ey milletim, dön kendine gel

Köylünün toprağı giderken sele

Bu böyle devam etmez,yaş akacak yakında
Kılıç çekildi artık, ya şakacak ya kın’da
Ya baltaları gömüp saplarını yakın da
Dağdan bağa dönünüz, bu size son uyarım
Savaş barış farketmez ben her şeye uyarım

Boru eğri, kazık dimdik
Sokar isen deler geçer
kaşınana atma çimdik
Gıdıklanır güler geçer

Korsan dolu gemileri

Bir sivri sinek bile koca devi hoplatır
Büyük Türkiye’mizin durumu buna örnek
Burnundan giriverir hop hop diye zıplatır
Kargalar korosunun yorumu buna örnek

Mayamız sağlam bizim iman ile karılı

Yıllarca hep ateyistler dinsizler
Bir irtica uydurarak hırlamış
Utanmadan neler demiş densizler
Yobaz diye zırvalamış zırlamış

İmha etmek tepelemek gayesi

Dünyaya ağlarken açtım gözümü
İlk sütümü içtim ölüm başladı
Öyle bir korku ki sardı özümü
Eve hüzün saçtım yolum başladı

Bana sorulsaydı asla gelmezdim

Adına layık adam!

Ömer Abdülaz’izin hilafet zamanında
Bizans’la ordusunun bir savaşı anında

Yirmi mücahit asker esir düştü kafire