Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kendimize geldik uyandık yine
Ya Allah, Bismillâh Allahuekber
İnsanı severiz küsmüşüz kine
Ya Allah, Bismillâh Allahuekber

Vay haline dara düştü fukara
Parası yok, hatırı yok zavallı
Komşusuna edecekti mudara
Arası yok, hatırı yok zavallı

Kızılaya bildirmişti durumu

Uyan millet uyan vatan gidiyor
Dış güçler ülkeyi talan ediyor
Hareket alanın bitti bitiyor
Uyan ey milletim, dön kendine gel

Köylünün toprağı giderken sele

Simdi gençler gittigi yer mahallenin çayhanesi
Onlari orda yakalar seytanlarin avanesi
Yetisip kehriz olurlar dünyanin en enayisi
Bir kalori bile etmez onlarin her bir tanesi

Hür yasariz bu dünyada zorlama yok dinimizde

Gibiydim

Yellere kapılan yaprak misali
Savrulup uçarken konar gibiydim
Yağmurlara hasret toprak misali
Hararet saçarken yanar gibiydim

İslami sosyete mi böyle birşey yok beyler
Ben müslümanım deyip münafıklar çok beyler
İki yol var üç değil, ya batıl ya Hak beyler
El haya minel iman, münafıklar utanmaz

Her kim ne derse desin, İslami yol bellidir

Gene geldi aklıma çok merak ediyorum
Oftaki yaşlı kavak acaba duruyor mu?
Ah dostum Trabzonda şimdi olsam diyorum

Seyre dalmış insanlar katliamı izliyor
Oluk oluk kan akar dur diyecek kimse yok
Bu kadar mı naçarız? vicdanımız sızlıyor
Yahudi yakıp yıkar dur diyecek kimse yok! .......Ozan Mikdati

Bir bahane uydurup Gazze’ye giriyorlar

Hakkınızı vermemiz acaba mümkün müdür
Sizlere ömür boyu, köle olmamız gerek
Sizleri hatırlamak, sadece bir gün müdür
Ömrümüz size feda böyle kalmamız gerek

Bizleri aydınlatan, akıl veren sizsiniz

Dağlar kışla anlaşıp taarruza geçince
Doksan bin şehidimiz donarak can verdiler
O şanlı Mehmetçikler şehadedi seçince
Abı hayattan içip kanarak can verdiler

Vatan bayrak uğruna fedai can oldular