Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Düştüğüm dertlerin dermanı sensin
Merhemim ilacım olsan olmaz mı?
Dağılsın bu efkar acılar dinsin
Bu garip gönlüme dolsan olmaz mı?

Bildirip sevgini dönüp de baksan

Dünyanın yükünü omuzlayarak
Aldım gidiyorum yol belli değil
Tahtadan atımı mahmuzlayarak
Öldüm gidiyorum sal belli değil

Esvabımı giydim beyadan beyaz

Hayatın boyunca gunah kazandın
Öldün de kurtuldun biz de kurtulduk
Musalla taşına yattın uzandın
Öldün de kurtuldun biz de kurtulduk

Gariban fakire selam vermezdin

Dünyaya gelmemde sensin vesile
Canıma can kattın nerdesin anam
Yetiştirdin beni bir heves ile
Bambaşka bir tattın nerdesin anam

Hep koşturdun gece gündüz demedin

Nerede görürsem bir çağlayanı
Maziyi hatırlar gülüp ağlarım
Güldürmek mümkün mü her ağlayanı
Boynumu bükerim bilip ağlarım

Hasretin yarası yüreğimde ur

Neşem oluverirsin hüzünlü anlarımda
Hayalin yeter bana, yoksan da yanlarımda
Gerçeği yaşar gibi,tahminde zanlarımda
Başka bir gerçeğim yok, bu hayat düş değil mi?

Seni hatırlayınca, azalır sıkıntılar

Kadınları sekiz martta görenler
Neye yarar dünya kadınlar günü
Bütün sene eza çefa verenler
Neye yarar dünya kadınlar günü

Kutlu olsun eğer bir gün yeterse

Sensiz yaşıyamam ölür giderim
Gidişinle beni candan edersin
Bırakıp gidersen, artık biterim
Bu dünyayı bana zindan edersin

Bir meydan okurum görsünler diye

Nice güç ve nimetler,dışımda ve içimde
Saymaya kalksam buna ömür kifayet etmez
Hepsi bana amade, mücizevî biçimde
Nankörlük edenlere, Allah hidayet etmez

Allah’ın kudreti bu, ismi var her birinde

Mürekkebi kan ile kalemime sarıldım
Bana ettiklerini yazayım mı ne dersin
Dokundurdun gönlüme sana hayli darıldım
Artık bu sessizliği bozayım mı ne dersin

Ben seni gözlerimde büyütmüşken alemde,