Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ne dünyayı anladın, ne dünyalı oldun ki
Geldin de gidiyorsun, dünyada ne buldun ki
Ne kimseyi güldürdün, ne bir doğru güldün ki
Ne idi yaşamanın gayesi, ey Abdullah
Nasıl bilinir kulun payesi ey Abdullah

Kadınları sekiz martta görenler
Neye yarar dünya kadınlar günü
Bütün sene eza çefa verenler
Neye yarar dünya kadınlar günü

Kutlu olsun eğer bir gün yeterse

Sensiz yaşıyamam ölür giderim
Gidişinle beni candan edersin
Bırakıp gidersen, artık biterim
Bu dünyayı bana zindan edersin

Bir meydan okurum görsünler diye

Neşem oluverirsin hüzünlü anlarımda
Hayalin yeter bana, yoksan da yanlarımda
Gerçeği yaşar gibi,tahminde zanlarımda
Başka bir gerçeğim yok, bu hayat düş değil mi?

Seni hatırlayınca, azalır sıkıntılar

Nice güç ve nimetler,dışımda ve içimde
Saymaya kalksam buna ömür kifayet etmez
Hepsi bana amade, mücizevî biçimde
Nankörlük edenlere, Allah hidayet etmez

Allah’ın kudreti bu, ismi var her birinde

Nasıl aldattığını
Ne kazık attığını
Kiminle yattığını
Televizyonda söyler
Seyreder bizim beyler

Bütün insanları itip kenara
Kendini ön safa çektiğine bak!
Bazen cevapları kendinde ara
Kırıp dağıttığın, yıktığına bak!

Böyle kılavlanıp, bilenmek olmaz

Seviyorum dersin ama
Sevgin ile ezdin beni
Bir tanesin birsin ama
Kırdın beni üzdün beni

Beğendin mi sen ne ettin

Öyle bir duygu ki izahı olmaz
Gönülden gönüle yol olur sevgi
Şakası nüktesi mizahı olmaz
Ciddi insanlarda bol olur sevgi

Bir kelime,ancak cümleler yetmez

Ses duyulmaz mikrofonda pil yoksa
Kalpten kalbe yol var ama dil yoksa
Bülbül ötmez bahar olup gül yoksa

--Her an çağırsan da kendin duyarsın
--Bu geçen ömrünü zarar sayarsın