Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ben buyum diyerek efelik satmaz
Herkesi sarandır ülkücü olan
Komşuları açken kendi tok yatmaz
Hal hatır sorandır ülkücü olan

O herkese candır, zayıfı dövmez

Hep olduğun gibi görün
Riyasız bir hale bürün
Gözlerinde yerde sürün
Toprağım de yol desinler

Azgınlığa saparsalar

Gurbette geçmiyor haftalar günler
Kahrı çekillmiyor, zehri oldürür
Sürekli gurbetlim ah çeker inler
Sihri çekilmiyor, sehri öldürür

Gerçekleşmez asla hayaller düşler

Kul haddini nasıl aşar?
Nasıl yanlış yolda koşar?
Herkes ölür, nasıl yaşar!
Bunu düşün yeter sana

İhlas olsun her işinde

Seviyorum dersin ama
Sevgin ile ezdin beni
Bir tanesin birsin ama
Kırdın beni üzdün beni

Beğendin mi sen ne ettin

Seven iki gönülle samanlık seyran olur
Öküzler bön, bön bakar inekler hayran olur
Aşk mide doldurursa gözyaşı ayran olur
Dün akşam seyretmiştik kadınların sesini

Anne baba dinlemez der ki yâr bana yeter

Öyle bir duygu ki izahı olmaz
Gönülden gönüle yol olur sevgi
Şakası nüktesi mizahı olmaz
Ciddi insanlarda bol olur sevgi

Bir kelime,ancak cümleler yetmez

Seni görmeden önce, bilmem yaşıyor muydum
Bu yaşadığım hayat, senden sonra başladı
Göğsümde şu kalbimi acep taşıyor muydum
Senden sonra hissetti, senden sonra düşledi

Yeni farkına vardım gece ile gündüzün

Sevda ateşinden çeken olunca
Yolunda dönecek bir kulu bekler
Güller bitiverir diken olunca
Dalında konacak bülbülü bekler

Düşmesin bir seven yârinden ayrı

Sen gittin gözlerim yollarda kaldı
Beni istiyorsan gelesin artık
Neredeyse biri kalbimi çaldı
Az kaldı meylettim bilesin artık

Çok beklettin beni ele kaptırdın