Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ölüm doğal diyen kardeş
Helal,haram yiyen kardeş
Her hayırdan tüyen kardeş
Bir gün fani olacaksın
Ettiğini bulacaksın

Elinden geleni yap da gerisi
Allah’a kalmıştır kafanı yorma
Sana bir şey kalkıp derse birisi
Dinle ama buna kafanı yorma
Çözüm önermezse bir daha sorma

Gel bari gönülden bir sarılalım
Ne küselim daha ne darılalım
Hele ayrılırken hoş ayrılalım
Gönlümüzü böyle kandıralım gel

Ayakta duralım “kunut’muş” gibi

Geceler uzadıkça güneşe hasret kaldım
Hasta mı olacağım, nedir beni bekleyen?
Çıkmaya çalıştıkça daha derine daldım
Dipte mi kalacağım, nedir beni bekleyen?

Aklıma gelenleri ulu orta yazarım

Özü, gözü bozuk olursa biri
Sözü ona uyar, gerisi hava
Kaba olur, parçalar iri iri
Hep kendini duyar gerisi hava

Yazar çizer dostu üzer işi bu

Düzenbaz Aşçı Vezni Aher

Şu düzenbaz aşçıya bak fazladan tuz katmıştı
Aşçıya bak ne düşünmüş tuzlayıp susatmıştı
Fazladan tuzlayıp o gün herkese su satmıştı
Tuz katmıştı susatmıştı su satmıştı sahtekâr

Dünya bir anlık!

Ölüp kurtulmayı düşünen varsa
Gideceği yerden haberi mi var?
Sıkıntısı çoksa, dünyası darsa!
Cennet bahçesinden makberi mi var!

Donakaldım çölün orta yerinde
Yüreğim üşüyor kar beni beni
Yedi kat yerlerden daha derinde
Bir umut yaşıyor sor beni beni

Bal ile doluyken petekle kovan

Sana gönül verdim dönemem artık
Ulaşabilirsem ne mutlu bana
Aşkın ile yandım sönemem artık
Alışabilirsem ne mutlu bana

Yaktın kül eyledin aşkın közüyle

Dönerler göçmen kuşlar, renkleri var her türden
Semayı doldururlar, ses verirler her yerden
Misafirimiz olur, göçmen kuşlar baharda
Topluca akın akın, çıkar gelirler birden

Yaralı