Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Umutluyum yarınlardan
An bellidir zaman belli
Kaçmam küçük sorunlardan
Dün bellidir devran belli

Ananemiz töremiz var

Defolsunlar bu diyardan
Artık bıktık istismardan
Seçemezler nur’u nardan
Karanlık sözlü aydınlar
Kelebek gözlü aydınlar

Taşıma su ile değirmen dönmez


Aileden gelir saygının kökü
Taşıma su ile değirmen dönmez!
İstediğin kadar kitaplar oku

Allah’ın varlığına, birliğine inanan
Fitne, fesada düşmez barışa odaklanır
İman ettikten sonra bilgi ile donanan
İnsanlığa yönelir sarışa odaklanır!

Sabır her derde deva zor olsa da bir müddet

İnanmadığı hâlde inanıyor görünüp
Farklı bir tavır takıp maskelere bürünüp
Sürekli bir şekilde boyaları sürünüp
Düzen kuran bir mahlûk, bildiniz mi nedir bu?

Düşmanca duygu besler, sana dostum der iken

Bedbahtlığın başlıca cehalettir nedeni!
İnsan ilmi arttıkça mutluluğa erişir
Cahillerin işleri ne denidir ne deni!
Kaş yaparken göz çıkar yanlış işe girişir

Her zaman başı dertte acı olur dramı

Saçlarımı yolup ağlasam bile
Giden gitti heyhat, ah deli gönül!
Nedamet közüyle dağlasam bile
Yiten yitti heyhat, ah deli gönül!

Artık bu kafamı vursam da taşa

Ahlak nedir?

Güzel ahlak, İslam’ın kendisidir özüdür
Kötü davranışların salınmasıdır ahlak!
Hem ayetle sabittir hem peygamber sözüdür
Kişinin hoş işlerde bulunmasıdır ahlak!

Dünyanın ve ülkenin çivisi çıkmış artık!
Öyle bir devirdeyiz revaçtadır kabalık
İnsanoğlu tedirgin, dehşetten bıkmış artık
Sokaklar tehlikeli şehre inmiş zorbalık!

Müspet düşünenlere umut dağın ardında

Tarih okuyup da ders mi almışız!
Coğrafyadan bile derste kalmışız!
Biz hepimiz başka telden çalmışız

Fırka, fırka olup talan olmuşuz
Tarih ret edildi yalan olmuşuz