Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Geç kalmadan vatan elden çıkmadan
Birleşmemiz, barışmamız şart olsun!
İç düşmanlar her tarafı yıkmadan
Kahpelerle vuruşmamız şart olsun!

Seni görmeden önce, bilmem yaşıyor muydum
Bu yaşadığım hayat, senden sonra başladı
Göğsümde şu kalbimi acep taşıyor muydum
Senden sonra hissetti, senden sonra düşledi

Yeni farkına vardım gece ile gündüzün

Sen bir hazan çiçeğisin
Yolmak bana zor geliyor
Hayatımın gerçeğisin
Salmak bana zor geliyor

Bülbül gülde mecnun çölde

Gözlerindeki hayret bana kaygı veriyor
İnce bir dal gibiyim kırmaya gelmem gülüm
Duygularım karmaşık birbirine giriyor
Önce bir kul gibiyim yermeye gelmem gülüm

Sen ki naz üstüne naz sana koştukça kaçan

Şaşırdım yönümü acep ne etsem
Eller bana kucak açar mı gönül?
Divane başımı alıp da gitsem
Çöller bana kucak açar mı gönül?

Eğilip bükülüp kıvrılabilsem

Sayıklayıp dururdum ah bir emekli olsam
Oldum ama ne fayda murada eremedim
Türkiyeden bir yerden bir tane de ev alsam
Aldım ama ne fayda döşeyip seremedim

Duyguları sömürüp kandırdı bir aracı

Beyni var da kullanmıyor
Kütük kalmış dallanmıyor
Tayfun esse sallanmıyor
Miskin, miskin yatar ancak

Hep köpürür lama gibi

Mangala dönüşen yanık gönlüme
Külüne üf derse közüm tutuşur
Kaderin yazgısı değdi alnıma
Dönüp bir of derse yüzüm tutuşur

Olmalı güzelin cilvesi nazı

Gurbetin yoluna düşdüm düşeli
Yönümü şaşırdım iz bulamadım
Hasret çadırında piştim pişeli
Bezlerim yırtıldı piz bulamadım

Umutlarım vardı işin başında

Irkçı değilim ben, rengi severim
Kızıl siyah beyaz, bakmıyorum ben!
Türk’üm milletimdir onu överim
Sesim avaz avaz, takmıyorum ben!

Vatana bağlılıyım; ırkçı desinler