Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gizemine bilmecene
Zannım bile kafi gelir
Mürekkep bitse hecene
Kanım bile kafi gelir

Ruh bedende can bedende

Seviyorum dersin ama
Sevgin ile ezdin beni
Bir tanesin birsin ama
Kırdın beni üzdün beni

Beğendin mi sen ne ettin

Seven iki gönülle samanlık seyran olur
Öküzler bön, bön bakar inekler hayran olur
Aşk mide doldurursa gözyaşı ayran olur
Dün akşam seyretmiştik kadınların sesini

Anne baba dinlemez der ki yâr bana yeter

Öyle bir duygu ki izahı olmaz
Gönülden gönüle yol olur sevgi
Şakası nüktesi mizahı olmaz
Ciddi insanlarda bol olur sevgi

Bir kelime,ancak cümleler yetmez

Seni görmeden önce, bilmem yaşıyor muydum
Bu yaşadığım hayat, senden sonra başladı
Göğsümde şu kalbimi acep taşıyor muydum
Senden sonra hissetti, senden sonra düşledi

Yeni farkına vardım gece ile gündüzün

Sevda ateşinden çeken olunca
Yolunda dönecek bir kulu bekler
Güller bitiverir diken olunca
Dalında konacak bülbülü bekler

Düşmesin bir seven yârinden ayrı

Sen gittin gözlerim yollarda kaldı
Beni istiyorsan gelesin artık
Neredeyse biri kalbimi çaldı
Az kaldı meylettim bilesin artık

Çok beklettin beni ele kaptırdın

Ses duyulmaz mikrofonda pil yoksa
Kalpten kalbe yol var ama dil yoksa
Bülbül ötmez bahar olup gül yoksa

--Her an çağırsan da kendin duyarsın
--Bu geçen ömrünü zarar sayarsın

Nasıl aldattığını
Ne kazık attığını
Kiminle yattığını
Televizyonda söyler
Seyreder bizim beyler

Bütün insanları itip kenara
Kendini ön safa çektiğine bak!
Bazen cevapları kendinde ara
Kırıp dağıttığın, yıktığına bak!

Böyle kılavlanıp, bilenmek olmaz