Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hayırsızlar insafsızlar
Söz taşıdı, yakalandım
Artık buna İnsaf sızlar,
Bundan böyle
Ya gidendim, ya kalandım,
Evet

Bu kacıncı şehit kacıncı olay
Yeter artık daha sözüm kalmadı
Bu canavarlardan kurtulmak kolay
İmha haricinde çözüm kalmadı

Akılsız, beyinsiz, izansız bunlar

Kasaptan geçiyordu, sokakta işlek yerde,
Baktı durdu etlere, ama elleyemedi.
Birkaç kilo et alıp, çocuklar ile yer de
Fikrinde çatal bıçak, lâkin elle yemedi.

Sardı onu o anda karamsar bir düşünce,

Gürültü arasında kaynadı gitti ismin
Şimdi bu sokaklarda izin bile kalmadı
Ne bir hatıran kaldı ne geride bir resmin
Ne senden bir kayıt var yazın bile kalmadı

Üşüyen ellerimi gelir alırsın diye

Bencille göre!

Kalmadı samimi muhabbet eden
Güzel olan saçın başın değildir
Onu methetmendir hoşuna giden
Yoksa senin gözün kaşın değildir

Kalpten kalbe yol var o anda bende
Tek düşüncem sendin, yanımda idin
Yer gök açılmıştı, kalp gözüm sende
Ruhumda hissettim canımda idin

Öyle ihtişamlı, müthişti edan

Gizemine bilmecene
Zannım bile kafi gelir
Mürekkep bitse hecene
Kanım bile kafi gelir

Ruh bedende can bedende

Zifiri karanlıkta, gece sabaha karşı
Aklıma vurduğunda, döndüm olduğum yerde
Öyle bir bağırdım ki sesim titretti arşı
İsmini çağırmıştım andım olduğum yerde

Kendimi öyle yalnız hissettim aynı anda

Oku oku yay gitsin
Gerilse de ok sende
Onu ona pay gitsin
Verilse de çok sende

Akan bir demsin çaysın

Dünyanın yükünü omuzlayarak
Aldım gidiyorum yol belli değil
Tahtadan atımı mahmuzlayarak
Öldüm gidiyorum sal belli değil

Esvabımı giydim beyadan beyaz