Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Şiir yazan şair, her yazan değil
Dili de mahirse bir ozan değil
Şair ciddi olur borazan değil
Ona buna çatan borudur boru

Şair ilhamını dile getirir

Şair diye ortalıkta dolaşır
Aşar gider şairim der zavallı
Çukur herif her pisliğe bulaşır
Yaşar gider, şairim der zavallı

Sağ gösterir solu vurur gözüne

Hitap eyle herkese
Şair böyle olmalı
Tercüman ol her sese
Şair böyle olmalı

Açık ol her yoruma

Sana gemilerimi yaktığımı demiştim
Yakmadım gizlemişim, hepsi öyle duruyor
Ben senin hayatından çıktığımı demiştim
Çıkmadım özlemişim, gönlüm seni soruyor

Bekliyorum yolunu, çıkar gelirsin, nerden?

Şaşırdım yönümü acep ne etsem
Eller bana kucak açar mı gönül?
Divane başımı alıp da gitsem
Çöller bana kucak açar mı gönül?

Eğilip bükülüp kıvrılabilsem

Geç kalmadan vatan elden çıkmadan
Birleşmemiz, barışmamız şart olsun!
İç düşmanlar her tarafı yıkmadan
Kahpelerle vuruşmamız şart olsun!

Sayıklayıp dururdum ah bir emekli olsam
Oldum ama ne fayda murada eremedim
Türkiyeden bir yerden bir tane de ev alsam
Aldım ama ne fayda döşeyip seremedim

Duyguları sömürüp kandırdı bir aracı

Ses duyulmaz mikrofonda pil yoksa
Kalpten kalbe yol var ama dil yoksa
Bülbül ötmez bahar olup gül yoksa

--Her an çağırsan da kendin duyarsın
--Bu geçen ömrünü zarar sayarsın

Seni görmeden önce, bilmem yaşıyor muydum
Bu yaşadığım hayat, senden sonra başladı
Göğsümde şu kalbimi acep taşıyor muydum
Senden sonra hissetti, senden sonra düşledi

Yeni farkına vardım gece ile gündüzün

Sen bir hazan çiçeğisin
Yolmak bana zor geliyor
Hayatımın gerçeğisin
Salmak bana zor geliyor

Bülbül gülde mecnun çölde