Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Geçen uğramıştım şöyle pazara
Gördüm ki manavlar Türkçe biliyor
Elimi bir şeye değdim kazara
Sordum ki bir baktım Türkçe biliyor

Göz ister bunları Türkten ayıra!

Türkçe bilmiyor


Kabloları kulağına takmıştı
Dedim sorun nedir? ..”Ses” dedi bana
Bir şey dedim aval aval bakmıştı

İtoğluna it dememiz ayıpsa
Türkçemizden çıkaralım bu sözü
Puşt elinde ipin uçu kayıpsa
Türkçemizden çıkaralım bu sözü

Kardeş olan kem göz ile bakışmaz

Gönlümde ki nice gamın, kederin
Unutma rolünü, bir yapabilsem
Desem ki kendime vardır beterin
Bu kendi dünyamdan bir kopabilsem

Sadece ben kendim bilebilseydim

Umutluyum yarınlardan
An bellidir zaman belli
Kaçmam küçük sorunlardan
Dün bellidir devran belli

Ananemiz töremiz var

Uyanın ey gafiller, doğru değil yönünüz
Gözlerinizi açın, tehlikedir önünüz
Hayat bir imtihandır, kendinize dönünüz
Gözlerini açmayan ateşlere gark olur

Gittiğiniz bu yolun, çıkışı var sanmayın

Ben buyum diyerek efelik satmaz
Herkesi sarandır ülkücü olan
Komşuları açken kendi tok yatmaz
Hal hatır sorandır ülkücü olan

O herkese candır, zayıfı dövmez

Hep olduğun gibi görün
Riyasız bir hale bürün
Gözlerinde yerde sürün
Toprağım de yol desinler

Azgınlığa saparsalar

Gurbette geçmiyor haftalar günler
Kahrı çekillmiyor, zehri oldürür
Sürekli gurbetlim ah çeker inler
Sihri çekilmiyor, sehri öldürür

Gerçekleşmez asla hayaller düşler

Kul haddini nasıl aşar?
Nasıl yanlış yolda koşar?
Herkes ölür, nasıl yaşar!
Bunu düşün yeter sana

İhlas olsun her işinde