Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Geveliyor abuk sabuk
Zikrini virdini bilmez
Fetva verir dinden kopuk
İslamın şartını bilmez

Saldırıyor her hitapta

Ben sana hasta oldum, devası sen olasın
Sensizim kimsesizim, bende bir yanlışlık var
Paramparça gönlümün, sıvası sen olasın
Sensizim sensin sızım, tende bir yanlışlık var

Bir bilsen saçlarım, koparıp yolduğumu

Ben neyimki devri alem içinde
Döner dünya, varlığımdan bihaber
Yazdıklarım sivri kalem uçunda
Söner dünya darlığımdan bihaber

Giderdim ben hiç bakmadan ardıma

Türkiyem cennet vatan, yoluna canım feda
Gece gündüz özlerim, yurdum sana can kurban
Gerçeği yazacağım, verse de aksi seda,
Dokunsa da sözlerim, yurdum sana can kurban

Severim her kökenden her bir vatandaşını

Yüce bir dağ olur kum taneleri
Yeter ki sabırla yığmasını bil
İğne deliğinden geçilmez sanma
Yeter ki incelip sığmasını bil

Kendine kem gözle baktırmazsın sen

Yeteneğim mevhibe edebiyatı bilmem
Şiirin her türüne meyleder gönlüm benim
Gülce’yi külçe sandım dedim maddeye gelmem
Bu kadar tereddüt’e veyleder gönlüm benim

Kulaktan dolma ilim

Çok şeyler var yazılacak
Elim bana yazdırmıyor
Ne kafalar bozulacak
İlim bana yazdırmıyor

Çok insan var değil kerim

Yaza yaza elim kolum ağırır
Gene de duramam şir çağırır
Bir şir yazarım başka doğurur
Görmedim şairlik gibi hastalık
Hele bir de varsa biraz ustalık

Yarenlik istersen, uzatma lafı

Yarenlik istersen, uzatma lafı
Bildiğin konuyu bir daha sorma
Belki göremezsin ettiğin gafı
Onu merak edip kafanı yorma!

Hırsızlar içimizde, aman dikkat et aman!
Her bir taşın altından çıkıyorlar uşağum!
Hırsızı iyi tanı uyanık ol her zaman!
Saf insana kafayı takıyorlar uşağum!

Güzellikle yaklaşıp rolünü iyi yapar