Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Türk’üz bildik kendimizi
Hiçler bizi durduramaz

Uzun bir zaman geçti irtibat kesilmesin
Arada yazışalım sor dostunu olmaz mı?
Unutulmak çok fena hele hiç küsülmesin
Aksini ispat için sar dostunu olmaz mı?

Kendimi sorgularım dolu muyum boş muyum

Ölürüm kendime korkak dedirtmem
Düşmana aman yok rahat ettirtmem
Taşlarım kargayı baykuş öttürtmem

Bendine sığmayan Türk genciyim ben
Atamın yurdumun güvenciyim ben

Geçen uğramıştım şöyle pazara
Gördüm ki manavlar Türkçe biliyor
Elimi bir şeye değdim kazara
Sordum ki bir baktım Türkçe biliyor

Göz ister bunları Türkten ayıra!

Türkçe bilmiyor


Kabloları kulağına takmıştı
Dedim sorun nedir? ..”Ses” dedi bana
Bir şey dedim aval aval bakmıştı

İtoğluna it dememiz ayıpsa
Türkçemizden çıkaralım bu sözü
Puşt elinde ipin uçu kayıpsa
Türkçemizden çıkaralım bu sözü

Kardeş olan kem göz ile bakışmaz

Gönlümde ki nice gamın, kederin
Unutma rolünü, bir yapabilsem
Desem ki kendime vardır beterin
Bu kendi dünyamdan bir kopabilsem

Sadece ben kendim bilebilseydim

Umutluyum yarınlardan
An bellidir zaman belli
Kaçmam küçük sorunlardan
Dün bellidir devran belli

Ananemiz töremiz var

Uyanın ey gafiller, doğru değil yönünüz
Gözlerinizi açın, tehlikedir önünüz
Hayat bir imtihandır, kendinize dönünüz
Gözlerini açmayan ateşlere gark olur

Gittiğiniz bu yolun, çıkışı var sanmayın

Hırsızlar içimizde, aman dikkat et aman!
Her bir taşın altından çıkıyorlar uşağum!
Hırsızı iyi tanı uyanık ol her zaman!
Saf insana kafayı takıyorlar uşağum!

Güzellikle yaklaşıp rolünü iyi yapar