Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Siyaseti edenler nereye gidiyorlar
Ekonomi felç olur battık, bittik diyorlar
Böylece memleketin içine ediyorlar
Yaramaz siyasiler meydanda yarışınca

Minareyi çalanlar kılıfını buluyor

Acı tatlı hayatın geldi nihayetine,
Her nefis ölüp göçer, gerisi teferruat! !
Namazı kılınacak er kişi niyetine!
İnsanlar kılıp kaçar, gerisi teferruat!

Bazı güzel işlerde görünmüşse ne âlâ!

Her gün yeni bir olay var insanlar alışmışlar
Bir olay var ki bununla yıkmaya çalışmışlar
İnsanlar yıkmaya gelen düşmanla çelişmişler
Alışmışlar çalışmışlar çelişmişler durum bu!

Neme lazım diyeni var görmüyor olanları

Cehennemi yaşatıyor yakarak canımızı
Yaşatıyor bu günlerde geçmiş her anımızı
Yakarak geçmişi, her dem ağlatır anamızı
Canımızı anımızı anamızı ağlatır

Özledikçe memleketi izledim hep uzaktan

Ne bayır var ne çayır gurbette yaşayurum
Hamsinun teyzesiyle idare edeyurum
Haçan özlerum sizi ağlayup coşayurum
Aluyurum kendumi dişari gideyurum

Ne kemence ne kaval kendum çalamayurum

Kalplere gönüllere öyle bir saldırı var
Can alanlarla dolu haberin içeriği!
Flaş son Dakka diye malum bir bildiri var
Hin yalanlarla dolu haberin içeriği!

Mikrofonu kazara akıllı biri almaz!

Derya’ya su taşıyor karınca kadarınca
Bunu çok mühim görüp birinci baptan sanır
Öyle odaklanmış ki, derya’ya da varınca
Kovasını bir gemi, kendini kaptan sanır

Nasihat eder durur ne had bilir ne hudut

Hasta mısın yüzün limon sarısı
Ne bu halin közün beni yakıyor
Yasta mısın ey canımın yarısı
Biriciğim, özün beni yakıyor

O mavili gözler benzer semaya

Yükseklere çıkıp eyledin seyran
Her şeyi içine sığdırdın gönül
Vefasız bir yâre olunca hayran
Bana elemleri yığdırdın gönül

Sen bana keder mi çile mi oldun

Gördüğün şu yangını ışık sanma meleğim
Üzerine gelirsen yanarsın kelebeğim
Senin mutluluğundur yalnız benim dileğim
Sil gözünün yaşını dünyaya bir daha bak
Yangın ışığı değil kendi ışığını yak!