Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yaşıyoruz, ölüyoruz!

Kalmak değil, ölmek bize yazılmış
Şu dünyadan geçen kul’uz o halde!
Rabbimizi bilmek bize yazılmış!
Yolumuzu seçen kul’uz o halde!

Bağı-bahçeyi artık düşünecek halim yok
Yaş kemâle erince iş tornistana döner
Dünya’ya meyledenden daha büyük zâlim yok
Yapacak işleri çok, sıra bostana döner!

Ne yüce dinimiz var, kitabımız ne kutlu!

Bunca canlı içinde insan üstün kılındı!
Ne için yaratıldım sorusu sorulur mu?
Akıl ile mücehhez yeryüzüne salındı
Aklı olmayanarla bağlantı kurulur mu?

Sadece bir imtihan yoktur başka nedeni

İyiyi, doğruyu tayin eden kim?
Söyleyin ölçüsü mizanı var mı?
Seni beni onu hain eden kim?
Bu işin mantığı izanı var mı?

Kimden alınıyor sövme yetkisi?

Virüsler tek hücreli beynini siz düşünün
Bulaşır ara sıra hesabına kişinin
Hakkını vermek lazım ustasıdır işinin
Hala bunlara kanan akıllılara yazık!

Numarası değişmez aynı dert aynı konu

Yalakalık sektörü, bir hayat tarzı olmuş
Dalkavuğun en elzem vacibi, farzı olmuş
Makam, para, ün şöhret namusu ırzı olmuş
Başka kutsalı yoktur, her şeyini satan var

Yeter ki para görsün oturur her kucağa

Üzerime çökmüş zifiri sisler
Dostlarım halimi bilseydi bari!
Akıl firar etmiş karmaşık hisler
Bu kasavet beni salsaydı bari!

Başımı alıp da kaçmak istedim

Hayret ettim referandum din eksenli yapılır!
Elma başka armut başka karıştırma vatandaş!
Böyle yapmak cahalettir doğru yoldan sapılır
Onu bunu itham edip kırıştırma vatandaş!

Kimi hain, kimi karşıt aynı safta buluşur

İstidadına göre insanlar b a ğ kurarlar
Menfaat mihverinde, karınca kaderince
İstismar edilecek bir avanak ararlar!
Tepesine çökerler bir menfaat görünce

Şahsî çıkar uğruna görünüşte severler

Vicdanını köreltir isyana dalan kişi
Kalbini temiz görüp savunur tuhaf, tuhaf!
Hak hukuk tanımadan aşırıp çalan kişi
Yolumu buldum diye övünür tuhaf, tuhaf!

Ahiret inancı kıt yaptığını kâr sayar!