Mezar taşi Şiiri - Şair Yazar Ali Saye

Bir mezar taşının soğukluğu kadar
soğudum bu hayattan.
İçimde sönen ateşin küllerini
rüzgâr bile taşıyamıyor artık.

Kendimi nasıl anlatayım?
Kelime-i şehadet kadar sessizim.
Sanki söylenecek her söz bitmiş de
geriye yalnız susmak kalmış.

Alışmak dedikleri şey nedir ki?
Acıyı sevmek mi, yokluğu sevmek mi?
Her gün biraz daha eksilirken
gülümsemeyi öğrenmek mi?

Bazı yaralar kapanmıyor işte,
zaman yalnız üstünü örtüyor.
İnsan unutamıyor bazı şeyleri,
yalnız taşımayı öğreniyor.

Kalabalıkların içinde bile
kendime uzak düşüyorum bazen.
Kimse görmüyor içimdeki fırtınayı,
çünkü sessizlik iyi saklıyor insanı.

Bir mezar taşının soğukluğu kadar
soğudum bu hayattan.
Ama yine de her sabah uyanıyorum;
belki umut, vazgeçmeyen son duadır.