Yokluğunda, bu şehri yaşamak zor.
İçimde, binlerce yıldan kalma, bir sızı.
Her yer, sen kokmaya başlıyor.
Sonrasız günlerin sabahı.
Bir rüzgar esiyor ötelerden.
Issız yolların, selamıyla.
Yoklar şehrinde bir gün.
Avazım çıktığınca sessiz.
Avazım çıktığı kadar, sensiz.
Siyahında hayatın.
Renkleri solar sabahın.
Güneşe uçuyor kuşlar.
Bende ikindi üstü zamanlar, akasyaların gölgesinde.
Bir suskunluk kaplamış, salkım söğüt dallarını.
Bahçemde gölgesiz ağaçlar, gelip giden siz.
Penceremde gece yolcuları, ay ışığı sarmaşık.
Acı, kekremsi, buruksun.
Daha olmamış.
Sıkıca tutunmuşsun, dünyaya
Yumsan gözlerini,
Bitti, sanki her şey
Bilsen, son değil.
Bir Haziran akşamı daha, zifiri zehir içim.
Kış aylarından kalma.
Soğuk, buzlu, çamurlu, bir resim.
Mazinin, ayak izleri düşmüş.
Gönlümün kapılarına.
Esir olmuş gökyüzümde, hayalin.
Bir düştün, uzak yakın
Denizler düşerdi, uçurumlarından.
Yosunları, mavilikler sarardı.
Kanadı kırılırdı, sensiz sevdanın.
Alev alırdı, nehirler.
Sokaklarım, Arnavut kaldırımı.
Gecenin siyahında, çıngırak sesleri geliyor uzaktan.
Soğukta, ceplerimde bir ben yanmakta.
Dumanında efkâr bulutları, uyumakta.
Havada bir acem türküsü, uzak diyarlardan.
Senin sevdiğin şarkılar çalıyor radyoda.
Eflatun rengine büründü akşamlar.
Kayıp bir sevdanın ardında.
Ben garip, sensiz, kimsesiz.
Sitemkâr, bir İzmir sabahında.
Acze düştü, gönül yokluğunda, ıstırap içinde.
Benim kıyametim, iki güzel göz
Yerli yersiz kopar her gün
Ne İsrafil bilir, ne de sur
Başka bir yarın gelir
Sonra başka bir şehir
Bir ipin ucunda kördüğüm.
Çözülesi yok dünyanın.
Ateş kuşları, sarmış baharı.
Yanası var, bile isteye sevdanın.
Saklambaçlar saklanmış, kanadında kuşların.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!