Karakış Şiiri - Mevlüt Bektaş

Bir düştün, uzak yakın
Denizler düşerdi, uçurumlarından.
Yosunları, mavilikler sarardı.
Kanadı kırılırdı, sensiz sevdanın.

Alev alırdı, nehirler.
Sensizlik korkusuyla susardı kuşlar.
Zaman hiç olmadığı kadar yorulurdu.
Yapraklar kışlara sürgün.
Yürürdü geceler sabaha.
Sabahlar çıkmaz sokak.

Çöllere sürülürdü, yağmurlar,
Ertesi günler, vurulurdu, kuytularında.
Vazgeçerdi, vazgeçişler, kendinden.
Pusulası şaşardı, dünyanın.

Beni arardı, kaybolmuşlar.
Gittiğim, bilinmezlerde.
Sana benzerdi, eski yaralarım.
Hepsi sendi, hepsi tanıdık.

Şimdi senli sabahlarda bul beni.
Gücü yok akşamlarımın.
Bir tek sen geldiğinde, baharım.
Gerisi karakış.
Gerisi yağmur