Ancak Şiiri - Mevlüt Bektaş

Deniz düşmüş gözlerine.
Mavisi, her zamankinden daha korkak.
Uzatsam gönlümü, öylece.
Bir yanım Karşıyaka, bir yanım Konak.

Ateş böcekleri geçiyor,
Geceyi, aydınlatarak.
Yola düşmüş, sevda.
Üstü başı, toz toprak.

Biz geçiyor gönlümden,
Akşamların sarhoş deminde, yalınayak.
Bir sigara daha, sarıyorum.
İçine, bir tutam, sen katarak.

Vakit artık geç,
Tüm zamanlar bitti.
Bende, yokluğun kadar yaşıyorum.
Yaşadığım kadar, biliyorum ancak…